Eerste bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Geschatte periode van het huis en de open haard.
2 janvier 1929
Officiële bescherming
Officiële bescherming 2 janvier 1929 (≈ 1929)
Inscriptie van de stack stam.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dertiende eeuwse schoorsteenstam: inscriptie bij decreet van 2 januari 1929
Oorsprong en geschiedenis
Het 13e eeuwse huis in Fons is een zeldzaam voorbeeld van middeleeuwse civiele architectuur bewaard in de Lot. De hoogte op de straat toont nog steeds de resten van een verloren houtstrook, herkenbaar aan de muurhoofden en in corbellatie op de hoeken. Deze elementen suggereren een half-gevormde structuur, typisch voor de stedelijke woningen van de periode, nu gewist maar gedeeltelijk leesbaar in het resterende metselwerk.
De noordwestelijke laterale hoogte, gebouwd van geslepen steen, onthult opmerkelijke technische details voor de dertiende eeuw. Op het eerste niveau blijft de afvoerboog, en het tegenhart van een schoorsteen, wiens veelhoekige stam, die door een lantaarn wordt gedragen, domineert de gevel. Deze stam, het enige overblijfsel van dit type met Fons, wordt met een stenen kegel ondersteund door kleine kolommen. Een katrol gevonden in het bovenste deel suggereert dat het ook diende als een lantaarn, een zeldzame functie voor een huiselijke haard.
Gerangschikt Historisch Monument op 2 januari 1929, alleen de schoorsteen stronk geniet officiële bescherming. Het gebouw illustreert zo de constructieve middeleeuwse technieken, het mengen van steen en hout, en tegelijkertijd getuigen van de manier van leven van de lokale elites op een moment dat Fons, gelegen op de weg tussen Saint-Céré en Figeac, een rol speelde in regionale uitwisselingen. De huidige staat, hoewel gedeeltelijk, biedt een waardevol overzicht van de gemakkelijke habitat in Occitanie in de Middeleeuwen.