Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Laurent-et-Notre-Dame de Glaclaysse-Dampierre, gelegen in Indre in de regio Centre-Val de Loire, is een Romaans gebouw met de oorsprong van de lokale seigneurie. Oorspronkelijk gebouwd als een kastelenkapel binnen de behuizing van het château de Glaclaysse, werd het bediend door kanunniken van Saint-Augustin. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met de familie van Naillac, waaronder Hugues I, een kruisvaarder in de 12e eeuw, en zijn zoon Guillaume, wiens leggen in de kerk. De vernietiging van het kasteel in 1650 door de koninklijke troepen zou de gedeeltelijke verdwijning van het schip kunnen verklaren.

Oorspronkelijk bestonden er twee kerken: Notre-Dame, seigneuriale kapel op de heuvel, en Saint-Laurent, parochiekerk beneden. In 1786 werd de laatste afgeschaft, waardoor Notre-Dame de enige plaats van aanbidding was. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, werd gerestaureerd in de 19e eeuw onder de impuls van Prosper Mérimée. De architectonische kenmerken omvatten een veelhoekige absidiole bed, een halve cradle boog transept, en een schip met vroege ogivale boogpogingen. De limousine en Berrichonne stilistische invloeden zijn zichtbaar, vooral in de romaanse hoofdsteden.

De kerk herbergt een uitzonderlijk sculptural ensemble: de Ouderen van de Apocalyps op de hoofdsteden van het kruis, scènes van de Jeugd van Christus in het noordelijke absidiole, en een cyclus van Daniël in het zuidelijke kruis. Deze werken, geproduceerd door verschillende workshops, getuigen van links naar sites zoals Déols, La Charité-sur-Loire of Vigeois. De crypte, gedecoreerd met fresco's van de 13e-XVIe eeuw, en een standbeeld van de Maagd Sedes Sapientiae legendarisch teruggehaald uit de kruistochten voltooien dit erfgoed. De materialen, ingevoerd kalksteen uit Argenton-sur-Creuse, contrasteren met de lokale granieten basis.

De 19e-eeuwse restauraties, uitgevoerd door architecten als Jules de Mérindol en Denis Darcy, bewaarden middeleeuwse elementen, waaronder een pre-1165 venster met Christus in glorie. De kerk illustreert aldus de architectonische overgangen van de 12e eeuw, tussen romaanse tradities en gotische innovaties, en belichaamt de feodale en religieuze geschiedenis van de Zuid Boischaut. Zijn vroege rangschikking onderstreept het belang van zijn erfgoed, versterkt door recente studies over zijn hoofdsteden en muurschilderingen.

Externe links