Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Julizuil, gelegen in het Place de la Bastille in Parijs, werd opgericht tussen 1835 en 1840 ter herdenking van de Drie Glories (27-29 juli 1830), een revolutie die Charles X omverwierp en de Juli monarchie onder Louis-Philippe I vestigde. Het monument werd ontworpen door Jean-Antoine Alavoine en aangevuld door Joseph-Louis Duc na zijn dood. De bronzen ton draagt de namen van de 504 slachtoffers van 1830, terwijl de top is versierd met de Genie de la Liberté (1839), beeld van Auguste Dumont symboliseren vrijheid breken haar ketens.

De basis van de colonne, gebouwd op de onvoltooide fundamenten van de fontein van de Napoleontische olifant (1808-1814), herbergt een necropolis met de overblijfselen van de revolutionairen van 1830, overgebracht van de Jardin de l'Infante, evenals 196 slachtoffers van de rellen van 1848. Het monument werd ingehuldigd op 28 juli 1840 met een grandioze ceremonie waaronder de Grote Begrafenis en triomf symfonie van Hector Berlioz, geleid door de componist zelf. De colonne, 50,52 meter hoog, werd een belangrijk republikeins symbool, vooral tijdens de Parijse Commune (1871), waar het een verzamelplaats was ondanks pogingen tot milde vernietiging.

Gerangschikt een historisch monument in 1995, de kolom onderging restauraties, een in 2018-2021 waardoor de gedeeltelijke opening van de bases voor het publiek. Volledige toegang (240 stappen) is echter nog steeds verboden om veiligheidsredenen. De Genie de la Liberté, weergegeven op de tien frank munt (1988-2001) en gekopieerd voor de Columna de la Independencia in Mexico (1910), belichaamt de revolutionaire erfenis van het monument. De colonne vervangt verschillende afgebroken projecten, zoals de olifant van de Bastille (een in 1846 verwoeste gipsmaquette) of de Regeneration Fountain (1793), symbool van revolutionaire festivals.

Tijdens de revolutie van 1848 werd de troon van Lodewijk-Philippe aan zijn voeten verbrand en werden er 196 nieuwe lichamen begraven. Onder de Commune werden de Place de la Bastille en zijn colonne een bolwerk van de gefedereerde, hoewel controversiële bronnen een poging tot vernietiging oproepen door explosieven die door het Sint-Martinkanaal werden vervoerd. Vandaag de dag, het monument, geserveerd door de metro Bastille, blijft een centrale plaats van herinnering in de Franse politieke geschiedenis, mengen kunst, architectuur en republikeinse symboliek.

== Geschiedenis ==Jacques-Louis David (Fontaine de la Régeration), Antoine-Louis Barye (Leeuwensculpturen) en Auguste Dumont (Genie de la Liberté). Belangrijke anekdotes zijn zelfmoorden vanaf zijn piek (vanaf 1841) of zijn verschijning in werken zoals Victor Hugo's Les Misérables, waar Gavroche woont in de gipsolifant. De kelder, die het Kanaal Saint-Martin oversteekt, herbergt ook ten onrechte Egyptische mummies die vanuit het Louvre worden overgebracht.

Externe links