Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Hermitage Notre-Dame de Font-Romeu, gelegen in Font-Romeu-Odeillo-Via in de Pyrénées-Orientales, heeft zijn oorsprong rond een Romaans standbeeld van de Maagd ontdekt op de site, transformeert de site in een grote bedevaartscentrum uit de middeleeuwen. De huidige gebouwen, georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats gesloten door de Notre Dame Kapel, werden gebouwd in de zeventiende eeuw (voltooid in 1686) en uitgebreid in de achttiende eeuw. De kapel, nuchter buiten, bevat uitzonderlijke barokke meubels, waaronder een altaarstuk gewijd aan de Maagd Maria, gemaakt tussen 1704 en 1707 door de Catalaanse beeldhouwer Joseph Sunyer, wiens zoon rust in het gebouw.

De site herbergt een comaril, een vierkante kamer van 4 m bij 4 rijk versierd, naast de kapel en gescheiden door het altaarstuk. Deze woonkamer, opgericht in de 18e eeuw op de plaats van het primitieve oratorium, beschermt het Romaanse beeld van de Maagd (12e eeuw) en werd door Joseph Sunyer gedecoreerd vóór 1734. Zijn meubels, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1928, getuigen van het artistieke en religieuze belang van de plaats. Een fontein met wonderbaarlijke deugden, gedateerd uit het midden van de achttiende eeuw, voltooit het ensemble, opgeroepen door ex-voto's bewaard in de kapel.

De hermitage bestendigt een pastorale traditie gekoppeld aan de transhumances: het standbeeld van de Maagd daalde in processie af op 8 september (of op de nabije zondag) naar de kerk van Odeillo voor de winter, vervolgens opgestegen in de lente (zondag van de Triniteit). Deze rite, geïnspireerd op de seizoensbewegingen van de herders, zou de holle vorm van de achterkant van het standbeeld kunnen verklaren, waardoor het vervoer ervan vergemakkelijkt wordt. De naam Font-Romeu (huis van Pilgrim) herinnert zich ook dit verhaal, gekoppeld aan de ontvangst van reizigers naar Santiago of Rome.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1999 (gevels, daken, kapel, camaril en retable), de hermitage illustreert het religieuze en artistieke erfgoed van de Pyrénées-Orientales. De 18e eeuwse werken, zoals de toevoeging van uitlopers in 1741 en de interieurdecoratie van de camaril door Joseph Sunyer en de schilder Félix Escriba (lid van de Saint-Luc Brotherhood) onderstrepen zijn architectonische evolutie. Een gemeenschappelijk eigendom, de site blijft een symbool van toewijding en occitane cultuur.

Externe links