Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Hermitage Notre-Dame-du-Coral, ook bekend als Nostra Senyora del Coral in het Catalaans, is een 17e en 18e eeuws religieus gebouw gelegen in de Pyrénées-Orientales, in de gemeente Prats-de-Mollo-la-Preste. Het is sinds 1990 opgenomen als historisch monument met zijn hoogte (1,091 m) en zijn zuidelijke positie in continentaal Frankrijk, omgeven door pieken zoals de Puig de las Coubines. Zijn naam zou afkomstig zijn van het Catalaanse koraal (hart, koraal of koor), gekoppeld aan middeleeuwse donaties die Santa Maria de Corallo al in 1267 en 1348, oproepen misschien de christelijke symboliek van koraal (bloed van Christus). Een andere hypothese wordt geassocieerd met el terrier rog de Corall ("het rode land van Corail"), of met een post-attachment taalkundige corruptie van Roussillon met Frankrijk (1659-1660).

Volgens de traditie ontdekte een herder een beeld van de Maagd in een nabijgelegen eik, ter geboorte van de jaarlijkse bedevaart van 16 augustus. De huidige kapel, gebouwd in 1690 (gedateerd gegraveerd op de aartssleutel), heeft een uniek schip en een camaril (hoge kamer van de Maagd) bereikbaar via zijtrappen toegevoegd aan de negentiende eeuw (1842 en 1868). De klokkentoren herbergt twee klokken uit de 18e eeuw (1714 en 1766), en werd gerestaureerd in 1986. Een belangrijke gebeurtenis vond plaats in 1859: de val van een meteoriet van 12 kg bij de hermitage, zonder schade aan te richten.

De Hermitage herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een 13de eeuwse Maagd (object van aanbidding), een 18de eeuwse Christus in majesteit, en altaarstukken gewijd aan Christus en Sint Isidore in 1868. De gebouwen, gegroepeerd rond de kapel, omvatten een podium cottage en arcade bijgebouwen in het midden van de hangar. Zijn geschiedenis weerspiegelt het belang van kluizenaars als bewakers van heilige plaatsen, in een regio waar Catalaanse domina werd geschreven tot de 17e eeuw. Middeleeuwse bronnen, zoals de testamenten van Guillaume Hugues de Serralonga (1267) of de geschriften van Narcís Camós (1657), markeren zijn complexe spirituele en toponymische anker.

Een historisch monument in 1990, de hermitage illustreert het religieuze en taalkundige erfgoed van Vallespir, tussen Catalaanse en Franse invloeden. De bescheiden maar symbolische architectuur (egival nave, rechthoekig koor, zijkapellen) maakt het een getuigenis van de vrome praktijken van de Pyrénées-Orientales, waar berg heiligdommen een centrale rol speelden in het gemeenschapsleven, tussen goddelijke bescherming en seizoensbijeenkomsten.

Externe links