Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

L'ermitage Notre-Dame-du-Saint-Sépulcre is een 12e-eeuwse Romaanse kapel gelegen in een geïsoleerde bosrijke omgeving op een paar honderd meter van de departementale weg D166, ten noordoosten van Cavillargues (Gard, Occitanie). Volgens de traditie werd het gesticht door ridder Willem II van Sabran bij de terugkeer van de Eerste Kruistocht, in dankzegging. De primitieve architectuur, van een romaanse natuur, onderscheidt zich door zijn kernkoppen en zijn binnenste culls-de-four, evenals een gewelfd schip in een volle hanger wieg.

In de 15e eeuw werd de kapel een priorij die afhankelijk was van de abdij van Saint-Justin de Sézade (diocees van Aix), alvorens in 1459 herenigd te worden aan de priorij van Carsan. Te klein voor de culturele behoeften, werd het vergroot tussen 1854 en 1860, met de toevoeging van twee zijkapellen geïnspireerd door de Maria bedevaarten van Lourdes en La Salette. Alleen het Romaanse deel van de 12e eeuw, met zijn cul-de-four apse versierd met bikleurige klavecimbels, is sinds 2 maart 1981 geclassificeerd als historisch monument.

Het gebouw illustreert de evolutie van religieuze praktijken in Languedoc, van een middeleeuwse hermitage gekoppeld aan de kruistochten tot een moderne Mariaanse toewijding. De vroege kapel, met zijn licht gebroken triomfboog ondersteund door grondlampen, blijft de meest opmerkelijke getuigenis in zijn geschiedenis. Vandaag eigendom van de gemeente Cavillargues, behoudt het een discrete locatie, bewaard in zijn oorspronkelijke bosomgeving.

Externe links