Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Manufacture des tabacs de Morlaix werd gebouwd tussen 1736 en 1740 onder Lodewijk XV, volgens de plannen van architect Jean-François Blondel, op een moeras gevuld door de rivier. Deze strategische keuze vergemakkelijkte het goederenvervoer en beschermde schepen tegen deining. Het gebruikte graniet kwam van de eilandjes van Morlaix Bay, en de oorspronkelijke set bestond uit drie delen: productie, winkels en huizen.

In de 19e eeuw bereikte de Manufacture zijn hoogtepunt met meer dan 1.700 werknemers in de jaren 1880, en werd een lokale economische pijler. De komst van stoom tussen 1868 en 1871 moderniseerde de productie, maar verminderde geleidelijk het aantal. De vrouwen, "butunies" genoemd, speelden een sleutelrol bij de vervaardiging van sigaren en sigaretten, wat het sociale leven van Morlaix markeerde.

De daling begon in de 20e eeuw, gekenmerkt door een brand in 1995 en de definitieve sluiting in 2004. Sindsdien is de site omgebouwd tot een gemengd cluster dat habitat, cultuur (met het SEW-project inclusief een bioscoop en een theater), onderwijs (IUT de Brest) en wetenschap combineert. De ruimte van wetenschap, geopend in 2024, vandaag de dag waardeert zijn industriële erfgoed en werkgeheugen.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 2001, de Vervaardiging behoudt opmerkelijke elementen zoals de kathedraal (betonnen timmerwerk imiteren hout) en de tabaksrooster machines. De tuin en gevels zijn geregistreerd sinds 1997. De verbouwing bewaarde 21 000 m2 vloer op de 31.000 initialen, waarbij de site in het hedendaagse leven van Morlaix werd geïntegreerd.

De architectuur weerspiegelt vier bouwcampagnes: de 18e eeuwse kern, de uitbreidingen van 1811 (hallen en ovens door Boyer), de stoomwinkels (1868-1871) en de gebouwen van de jaren 1920-1930. De ingenieurs Mondésir en Debize ontwierpen onder andere het roostersysteem voor het te vangen poeder, altijd zichtbaar.

Tegenwoordig symboliseert de fabriek de veerkracht van het industriële erfgoed van Breton. De muren huisvesten nu meeslepende tentoonstellingen, theaters en huisvesting, terwijl ze de erfenis vieren van de arbeiders die drie eeuwen hun reputatie hebben opgebouwd.

Externe links