Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gerechtsgebouw van Blois, gelegen in Place de la République, werd in 1843 gebouwd ter vervanging van het oude middeleeuwse gebouw. De locatie op het plateau van de stad was een reactie op een gemeentelijke wens om de congestie in het historische centrum te verminderen en de administratieve gebouwen te consolideren in een nieuwe wijk, dicht bij de prefectuur. Het project, toevertrouwd aan architect Édouard Massé (of Macé volgens de bronnen), is geïnspireerd door het gerechtsgebouw van Angoulême, met een neoklassieke stijl gekenmerkt door een dorische kolom pronaos en een gesneden pediment.

Het oude paleis, geïnstalleerd sinds 1429 boven de middeleeuwse hal bij de begraafplaats Saint-Solenne, was in ruïnes aan het begin van de negentiende eeuw. In 1822, vond architect Pinault het onmogelijk om het te renoveren, waardoor het verplaatsingsproject werd gestart. Een nationale competitie werd gelanceerd in 1838, gewonnen door Massé, waarvan het plan bestond uit een openbare zaal en een centrale zaal, geflankeerd door twee vleugels waarin de kantoren. Origineel houtwerk in rechtszalen is nog steeds bewaard.

De eerste steen werd gelegd op 29 augustus 1843 door de bisschop van Blois, en het werk werd voltooid in 1849. Het pediment, versierd met een allegorisch standbeeld van Justitie dat door de beeldhouwer Loison werd gezet, werd door de Algemene Raad opgelegd ondanks de eerste aanbevelingen voor een andere kunstenaar. Het monument, eigendom van het departement Loir-et-Cher, werd op 14 december 1977 opgenomen in de inventaris van historische monumenten voor zijn gevels, daken en emblematische kamers.

De architectuur wordt gekenmerkt door een verhoogde basis toegankelijk door een perron van tien treden, een monumentale hoofdgevel met een voorlichaam met dorische kolommen, en metopes versierd met patères. De nuchterere kant staat in contrast met deze plechtige behandeling. De ingangspoort, bedekt met caissons, is omlijst door allegorische reliëfs, die de symbolische functie van het gebouw benadrukken.

De keuze van de locatie, op het voormalige Cordeliers klooster in Engeland, maakte deel uit van een breder stedelijk beleid gericht op de modernisering van Blois. Deze nieuwe administratieve wijk, gecreëerd buiten de muren, betekende een breuk met de middeleeuwse concentratie van instellingen in het centrum van de stad. Het paleis belichaamt aldus de overgang tussen de oude stad en haar ontwikkeling in de 19e eeuw.

Externe links