Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Frans-Britse Ziekenhuis, gevestigd in Levallois-Perret, is ontstaan in het Hertford British Hospital, opgericht in 1872 door Sir Richard Wallace, erfgenaam van de markies d'Hertford. Na het ontbreken van medische voorzieningen voor de Britten tijdens de oorlog van 1870, financierde laatstgenoemde de bouw van een speciaal ziekenhuis. In 1879 wordt het neogotische gebouw, ontworpen door architect Ernest Sanson, beloond met de zilveren medaille van de Central Society of Architects. Het is bedoeld om Britse onderwerpen die in Frankrijk wonen te behandelen, met financiering door collecties en sponsoring van de Britse koninklijke familie.

In 1885 richtte Madame de Vaticenil de vereniging Oeuvre du Perpétuel-Secours op en richtte het ziekenhuis Notre-Dame du Perpétuel Secours op, dat gratis zorg bood in Levallois-Perret. Beide instellingen fuseerden in 2008 tot het Institut hospitalier franco-British, voordat ze in 2019 het Frans-Britse ziekenhuis werden onder leiding van de Cognacq-Jay Foundation. Het historische Hertford British Hospital gebouw, geclassificeerd in 1987, wordt nu gedeeltelijk verhuurd aan bedrijven, terwijl medische activiteiten zijn geconcentreerd in moderne gebouwen gebouwd in 1982 en gerenoveerd sinds.

Het ziekenhuis speelde een belangrijke rol in de lokale medische geschiedenis en verwelkomde persoonlijkheden als Rudolf Noureev en Jérôme Savary aan het eind van hun leven. In 1914 bezochten koning George V en koningin Mary de nederzetting. Na zijn deelname aan het Franse zorgsysteem in 1978 werd hij een belangrijke speler in de Western Paris Hospital Alliance, met 270 bedden en 700 medewerkers in 2021. De architectuur, gevels en beschermde daken getuigen van het historische erfgoed en de aanpassing aan de hedendaagse medische behoeften.

Externe links