Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het ziekenhuishuis van Saulieu werd gebouwd in de 18e eeuw ter vervanging van het oude huis-God Onze-Lieve-Vrouw, als ongezond beschouwd omdat de zieken daar meer stierven dan daar. Besloten in 1734 werd de bouw ervan in 1745 toevertrouwd aan de architecten Michel-Ange Caristie en zijn zoon Jean-Antoine, volgens een citaat van 7 november 1745. In 1748 werd het oorspronkelijke gebouw voltooid met een 8-slaapkamer voor mannen, een centrale kapel en servicekamers (apotheek, eetkamer, keuken). Zijn L-plan werd een T-plan na de toevoeging, tussen 1775 en 1781, van een noordelijke vleugel gereserveerd voor vrouwen, waardoor de capaciteit op 16 bedden.

De nederzetting kende tijdelijke sluitingen, tussen 1795 en 1799, en voortdurende expansies in de 19e en 20e eeuw. In 1874 werd een rechthoekig gebouw voor de oude gebouwd, met de datum gegraveerd op de ingang. Andere opmerkelijke ontwikkelingen waren de wederopbouw van de klokkentoren in 1852, de toevoeging van een veranda in 1897, en de installatie van centrale verwarming in 1911. De site behoudt ook een toren genaamd Poilbourg, daterend uit de 15e of 16e eeuw, overblijfsel van de oude omheining. De gevels, daken, toegangspoort en kapel zijn sinds 1984 beschermd.

De geschiedenis van het ziekenhuis weerspiegelt de ontwikkeling van zorg en ziekenhuisarchitectuur in Bourgondië. Aanvankelijk bescheiden (16 bedden in 1776) paste hij zich aan de groeiende behoeften aan en bereikte 22 bedden in 1879. De architecten Caristie, Bullier (19de eeuw) en Moreau (19de eeuw) lieten hun stempel achter. De opeenvolgende herschuffles wassen, badkamers, en de vervreemde kamer een voorbeeld van medische en sociale vooruitgang, terwijl de kapel, een symbolisch hart, blijft een getuige van de religieuze dimensie van de oude regime hospices.

Externe links