Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Saint-Jacques Ziekenhuis, ook bekend als het Aujou Ziekenhuis, is het oudste ziekenhuis in Figeac, dat dateert uit de vijfde eeuw volgens archieven geraadpleegd in 1776. Oorspronkelijk was hij een van de vijf hospices in de stad, voordat hij de enige in 1670 werd na een groep besteld door Lodewijk XIV. Het historische belang ervan wordt versterkt door zijn rol als etappe voor de pelgrims van Santiago de Compostela, met name dankzij de verering van de relikwieën van Saint Vivien en de nabijheid van Rocamadour. In 1682 werd het een algemeen ziekenhuis.

In de 18e eeuw veranderde het ziekenhuis door grote werken: tussen 1770 en 1779 werd de westelijke vleugel gebouwd met materialen van de muren en torens die in Figeac werden verwoest, terwijl de wasserij in 1784 werd gebouwd. Bij gebrek aan fondsen werd de oostelijke vleugel pas voltooid in 1850, net als de wederopbouw van de kapel en de klokkentoren, oorspronkelijk uit 1304. Tussen 1900 en 1902, werden een pastorie en een paviljoen toegevoegd aan het architectonische ensemble.

Het ziekenhuis bleef tot 2021 operationeel, maar werd in 1978 gedeeltelijk opgenomen als Werelderfgoed van UNESCO voor de verbinding met de wegen van Compostela. De architectuur combineert elementen uit de achttiende eeuw, zoals het hoofdhuis, en hergebruik van middeleeuwse stenen, waaronder die van de kerk van Notre-Dame de la Capelle. Tegenwoordig symboliseert het zowel de Franse ziekenhuisgeschiedenis als het Jacquarische erfgoed.

Het Saint-Jacques Ziekenhuis ligt op 33 rue des Maquisards en illustreert de evolutie van de gezondheidsvoorzieningen, van een middeleeuws ziekenhuis naar een modern ziekenhuis. De registratie via Podiensis, een van de belangrijkste routes naar Compostela, maakt het een plaats van geheugen zowel lokaal als internationaal. De laatste veranderingen, zoals de herontwikkeling van 1982, weerspiegelen de voortdurende aanpassing aan de behoeften van de geneeskunde en het erfgoed.

Externe links