Bouw van een oven XVIIIe siècle (≈ 1850)
Periode van eerste ovenbouw.
26 mai 2011
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 26 mai 2011 (≈ 2011)
Officiële bescherming van de oven en de vloer.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De pottenbakoven en de bodem van het bijbehorende perceel met archeologische overblijfselen, volledig (box AL 395): inschrijving bij bestelling van 26 mei 2011
Oorsprong en geschiedenis
De pottenbakoven Varoqueaux, gebouwd in de 18e eeuw bij La Chapelle-des-Pots, is een zeldzaam voorbeeld van een keramische oven in de regio Saintonge. Dit monument, ingeschreven in historische monumenten in opdracht van 26 mei 2011, bestaat uit twee aparte kamers: een verwarmingsruimte en een kookkamer. Het speciaal ontwikkelde warmtetransmissiesysteem is speciaal ontworpen voor de productie van polychroom glazuurkeramiek, waarvan sommige naar Noord-Amerika werden uitgevoerd.
De structuur van de oven rust op een ingenieus apparaat: een open haard gelegen twee meter van de ingang van de verwarming kamer verspreidde de warmte via een gewelfde tunnel vier meter lang. Deze warmte heeft dankzij zuilen van opgestapelde bekers de kookzaal gewonnen, waardoor er tien centimeter in diameter kanalen ontstaan. Deze stapels, geplaatst in groepen van twee of drie, maakten een geleidelijke stijging van de temperatuur tijdens het filteren van de onzuiverheden van de gassen mogelijk. De kleine kookkamer zorgde voor een homogene warmte, ideaal voor keramiek.
Archeologische opgravingen onthulden keramische meubels uit de 17e en 18e eeuw, bevestigend het gebruik van de oven voor de productie van polychroom geglazuurd keramiek, typisch voor de regio. De muur van de oven, gebouwd uit in klei gebonden en betegeld puin, en zijn platte tegelzool, rustend op een kleilaag, illustreren bouwtechnieken geschikt voor een optimaal koken. Tegenwoordig zijn de oven en de bodem van het perceel, met archeologische resten, sinds 2011 volledig beschermd.
Dit monument, nu eigendom van een vereniging, getuigt van het historische belang van aardewerk in de regio Saintonge, een belangrijke ambachtelijke activiteit die de lokale economie markeerde en waarvan de producties ver buiten de Franse grenzen bekend waren. Zijn inscriptie in historische monumenten onderstreept zijn erfgoed en technische waarde, met waardevolle inzichten in 18e-eeuws vakmanschap.