Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Horreum is een Romeins monument gelegen in Narbonne, in het hart van de stad, dicht bij het paleis van aartsbisschoppen. Het is een historisch monument in 1960 en 1961 en bestaat uit ondergrondse galerijen uit de tweede helft van de 1e eeuw v.Chr. Deze galerijen, die sinds 1976 voor het publiek toegankelijk waren, vormden de onderste verdieping van een oud gebouw dat nu is verdwenen, waarvan de exacte functie onbekend blijft. Ze zijn georganiseerd in drie hoofdvleugels (west, zuid en noord) en maken sinds 1997 deel uit van een museumcomplex, beheerd door de EPCC Narbo Via sinds 2020.

De eerste verkenningen van de galerijen dateren uit de 18e eeuw, toen de geleerde G.-A. Lafont hen verwarde met een Romeins amfitheater. Tussen 1838 en 1842 ontdekte de Archeologische Commissie van Narbonne een opus spicaatum bestrating. Van 1930 tot 1943 voerde Abbé Signal opgravingen uit, die in 1943 werden onderbroken om de galerieën tijdens de Tweede Wereldoorlog te bouwen. In 1945, een peiling op Rue Rouget-de-Lisle onthulde de uitbreiding van de zuidelijke vleugel, en de term afgrijselijke (warehouse) werd aangenomen. In 1961 werden de galerijen voor het publiek ontworpen in 1976 na extra opgravingen van Yves Solier, die oude munten ontdekten.

De ondergrondse galerijen, met een geschatte oppervlakte van 200 m2, hebben gewelven op gemiddeld 2,30 m hoog. Hun muren, gebouwd in opus incertum (onregelmatig apparaat) en gedeeltelijk in opus reticulatum, ondersteund waarschijnlijk een verdieping gebouw. Bodems, bestaande uit klei, kalk en grind, omvatten een opus spicaatum bestrating in de buurt van een trappenhuis. Zonder putten of zuchten werden de galerijen verlicht door olielampen, waarvan fragmenten werden gevonden. Hun "U" plan, met een centrale gang en zijkamers, roept de fundamenten van patriciaanse villa's of monumentale Romeinse complexen, zoals die van Otricoli of Tivoli in Italië.

De oorspronkelijke functie van galerieën blijft besproken. Ze hadden kunnen dienen als een sanitair vacuüm voor een openbaar gebouw zoals een markt (macellum) of een magazijn (horreum), een hypothese ondersteund door hun nabijheid van het forum en de belangrijkste as van de Romeinse stad. Sidiine Apollinaire, in de vijfde eeuw, noemt het bestaan van dergelijke gebouwen in Narbonne. De herontwikkelingen waargenomen tijdens de late oudheid, zoals het gebruik van platte stenen op de hoek van het westen en zuiden vleugels, getuigen van voortdurende aanwezigheid gedurende de Romeinse periode.

De galerijen hebben middeleeuwse veranderingen ondergaan, met de ontwikkeling van twee kelders verstoren hun oorspronkelijke indeling. Hun archeologische ontdekking onthulde oude graffiti, voornamelijk in het noordelijke deel. Ondanks hun gedeeltelijke staat (gedeeltelijk ingestorte zuidvleugel), bieden ze een zeldzame getuigenis van de Romeinse architectuur in Narbonnaise Gallië. Hun huidige beheer door Narbo Via maakt deel uit van een proces van waardering van het oude erfgoed van Narbonne, naast het Narbo Via Museum en de site van Amphoralis.

Historische bronnen, zoals de werken van Louis Sigal (1954) en Yves Solier (1973), onderstrepen het belang van het Horreum voor het begrijpen van Romeinse bouwtechnieken en stedenbouw van Narbo Martius, de hoofdstad van de Romeinse provincie Narbonnaise. Zijn ranking tussen historische monumenten en zijn integratie in een museumpad maken het tot een sleutellocatie voor de studie van de oudheid in het zuiden van Frankrijk.

Externe links