Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Soufflot Hotel werd in 1621 opgericht door Saint Vincent de Paul tijdens zijn bezoek aan de stad. Gevochten door lokale armoede, creëerde hij een van Frankrijk's eerste "Charities" om verarmd en mentaal tekort te behandelen. Oorspronkelijk opgezet in onhygiënische huizen in de buurt van de Saône, werd de nederzetting snel ontoereikend: in 1721 herbergde het 143 bewoners in gebouwen die dreigden te ruïneren. Persistente ongezondheid leidde tot de wederopbouw vanaf 1752.

Het nieuwe hospice, ontworpen door de architect Jacques-Germain Soufflot (ook auteur van het Hôtel-Dieu de Mâcon), werd gebouwd tussen 1752 en 1761 onder leiding van Michel Minoya. Georganiseerd rond een verhoogde plein binnenplaats om de overstromingen van de Saône te vermijden, bestond het uit vier vleugels: een voor mannen, een voor vrouwen, een elliptische kapel met koepel, en collectieve ruimtes zoals een crèche en een badgelegenheid. De gevel op Carnot Street, geïnspireerd door de Romeinse architectuur, maskeerde de beperkingen van een klein blok. De kapel, toegankelijk voor zieken via tribunes, werd in 1982 in de inventaris opgenomen.

Onder de opmerkelijke elementen, liet de verlaten toren, een van de weinige die nog zichtbaar in Frankrijk zijn, moeders anoniem hun pasgeborenen laten vallen door een bel te trekken. In 1904 werd dit systeem, dat werd bekritiseerd voor het aanmoedigen van het verlaten van de stad, verboden. De kapel, met zijn smeedijzeren balustrades en zijn vermijdbare plan, illustreert Soufflot's innovatie, die gotische structuren en theatrale sfeer mixt. Tot het begin van de 21e eeuw functioneerde het ziekenhuis als een woonplaats voor ouderen, voordat het werd verlaten.

Het gebouw werd in 2013 na een vrijwaringscampagne als historisch monument beschouwd en in 2011 door de gemeente gekocht voor een symbolische euro. Een volledige rehabilitatie, geleid door de François 1e Groep, veranderde het in appartementen (de Historische Monumenten Wet) tussen 2011 en 2021. De originele versieringen (houtwerken, apothekers) werden bewaard en overgebracht naar het Hôtel-Dieu de Mâcon. Vandaag gered, het hospice getuigt van de 18e-eeuwse ziekenhuisarchitectuur en het liefdadige erfgoed van Sint Vincent de Paul.

De geschiedenis van de site onthult ook tragische anekdotes, zoals de dood van Françoise-Alix de Lamartine, de moeder van de dichter, die in de baden van het Hospice in 1829 werd verscheurd. De gemeentelijke archieven (GG 342) geven een overzicht van het werk na 1761, waaronder de reconstructie van de Saône zijgevel in 1781 na de sloop van de wallen. Ondanks de plannen voor barakken in de 19e eeuw, bleef het ziekenhuis zijn medische roeping tot de sluiting begin 2000.

Externe links