Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het General Hospital of Lille werd in juni 1738 opgericht met toestemming van Lodewijk XV, als onderdeel van een edict van Lodewijk XIV (1662) die de oprichting van algemene ziekenhuizen verplichtte om bedelen te bestrijden. Getrouwd aan de koninklijke architect Pierre Vigné de Vigny, begon de bouw in 1739 in een nieuwe wijk van Old Lille, aan de rand van het Canal de la Basse-Deûle. Ontworpen voor gehandicapten, bedelaars en verlaten kinderen, het etablissement geopend in 1743 met 500 volwassenen en 680 kinderen, hoewel het werk voortgezet tot 1780.

De hoofdgevel, 140 meter lang, grensde aan de kade van de Basse-Deûle, een actieve rivierhaven tot de 19e eeuw. Het gebouw, geïnspireerd door het Hotel des Invalides, bevatte een monumentale veranda ingericht met een zon, het embleem van Lodewijk XIV. Het werd vergroot in de 19e en 20e eeuw en diende als een thuis voor de ouderen voordat gedeeltelijk afgebroken in de jaren 80, met behoud van alleen zijn gevel en zijn hof van eer.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog verwelkomde het Hospice Franse en Engelse gewonden. In 1973 leidde een schandaal over de huisvestingsomstandigheden tot de verplaatsing van de bewoners en de vestiging werd in 1988 definitief gesloten. Sinds 1996 bevindt het gerenoveerde centrale gebouw zich in Lille. De oude apotheker, met zijn originele kachel, is bewaard en toegankelijk tijdens bezoeken georganiseerd door het regionale ziekenhuis museum.

Het hospice heeft in 1948 een historisch monument voor zijn daken, gevels, trap en kapel gebouwd en illustreert de 18e-eeuwse ziekenhuisarchitectuur. De toegangspoort, het enige zichtbare element sinds de Avenue du Peuple-Belge (oude kanaal gevuld in 1953), herinnert aan zijn historische sociale rol. De achtergebouwen, omstreeks 1980 gesloopt, lieten ruimte voor een modern rusthuis, geïntegreerd in de site.

Externe links