Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Nicolas de Metz is het oudste ziekenhuis van de stad. Hoewel de exacte basis onzeker blijft, noemen de archieven een donatie van bisschop Bertram (overleden 1202) en een zeepbel van paus Innocentius III (1216) die het beschrijft als een "al oud" establishment. Oorspronkelijk "Gran Ospital" of "Hopital du Neufbourg" genoemd, het was bedoeld voor de armen, melaatsen en pestdragenden, en werd verrijkt door erfenis van de stad Messina. In de middeleeuwen herbergde het ook de gemeentelijke schat en diende als opslagplaats voor artilleriestukken.

In de 16e eeuw werd het Hospice, aanvankelijk omringd door boomgaarden buiten de wallen, omringd door verstedelijking. Het flamboyante gotische portaal, gebouwd in 1514 door Clause de Ranconval, en de monumentale fontein van 1739 (in 1929 geclassificeerd) illustreren de architectonische evolutie. Na de revolutie werd hij het belangrijkste ziekenhuis van Metz, dat in 1781 831 mensen verwelkomt. Ondanks moderniseringsprojecten in de 19e eeuw (Saint Joseph's Pavillon in 1826, kerk in 1841), werd het gesloten in 1986, na de huisvesting van een opleidingscentrum en vervolgens een Pôle emploi agentschap.

Het ziekenhuis werd gerund door de Zusters van Liefde van Sint Vincent de Paul, waaronder zuster Hélène Studler, die zich verzette tijdens de Tweede Wereldoorlog. De beschermde elementen zijn de 1514 poort, de zuidelijke gevel (XVI eeuw), een trap en de binnenplaats vloer (in 1993 geclassificeerd). Het symbool van Messina liefdadigheid, weerspiegelt bijna duizend jaar ziekenhuisgeschiedenis, gekenmerkt door fusies met andere instellingen (leberijen, Duits ziekenhuis) en een constante aanpassing aan de gezondheid en sociale behoeften.

De archieven tonen haar multifunctionele rol: asiel voor melaatsen (in 1224), toevluchtsoord voor de pestiférés (boerderij van het Hof-aux-Gelines in de 16e eeuw) en receptie voor pelgrims (ziekenhuis Saint-Jacques tot 1728). Zijn kerk, met altaren gewijd aan Notre-Dame (1358) en Sainte-Barbe (1401), herbergde ook een paardenstandbeeld van Sint Martin. De kapel Saint-Louis, die in 1552, en de begraafplaats, bewaakt door een kluizenaar, onderstreept haar religieuze en gemeenschapsanker.

In de 19e eeuw mislukten ambitieuze projecten (vertaling in 1825 in Saint-Clément, wederopbouw in 1850) vanwege gebrek aan financiering, ondanks gedeeltelijke werken zoals het Saint Joseph Paviljoen (1817 De Administratieve Commissie heeft herhaaldelijk geprobeerd hem te verplaatsen (met name naar de huidige Fabert middelbare school in 1801), maar de budgettaire beperkingen bleven bestaan in haar historische muren. De daling begon met de centralisatie van de zorg, culminerend in de sluiting in 1986.

Vandaag de dag, het Saint-Nicolas Hospice, een prive-eigendom, behoudt sporen van zijn verleden: het gotische tympanum gerestaureerd in de 19e eeuw, de geheime fontein, en 16e eeuwse gevels. De geschiedenis, gecombineerd met die van Metz, maakt het een belangrijke getuige van de evolutie van geneeskunde, liefdadigheid en stedenbouw in Lotharingen, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links