Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Amelot de Bisseuil, gebouwd in de 17e eeuw in de wijk Marais van Parijs (4e arrondissement), wordt ook wel het Hôtel des Ambassadours de Hollande. Zijn naam zou afkomstig zijn van zijn gebruik als residentie voor de Nederlandse ambassadeur, of van zijn rol tijdens de intrekking van het edict van Nantes: in 1685 hield kapelaan Marcus Guitton een ondergrondse protestantse cultus in zijn kapel, die nu verdween. In 1924 werd een historisch monument opgericht, dat de religieuze spanningen van de periode en de aanpassingsstrategieën van de Parijse Hugenoten illustreert.

Het hotel heeft de locatie van het voormalige hotel in Rieux, gekoppeld aan middeleeuwse figuren zoals John II van Rieux, een metgezel van Du Guesclin, en zijn zoon Peter, die vochten samen met Jeanne d'Arc. In 1407 vond de moord op Karel VI's broer Lodewijk I van Orléans in de buurt plaats, en zijn lichaam werd naar dit hotel vervoerd. In de 17e eeuw verwierf Denis Amelot de Chaillou het in 1638 en ondernam een totale wederopbouw, hervat na zijn dood door zijn zoon, Jean-Baptiste Amelot, Viscount de Bisseuil. De werken, onder leiding van architect Pierre Cottard (1657.

In 1766 werd Miss Necker (toekomstige Madame de Staël) gedoopt in de protestantse kapel. Van 1776 tot 1787 huurde Beaumarchais alle plaatsen om een fictieve rederij te vinden, Roderiguez, Hortalez en Cie, bedoeld om de Amerikaanse opstandelingen te steunen. Hij schreef het huwelijk van Figaro (1778) en Tarare (1787). In de 20e eeuw werd het hotel gerestaureerd door opeenvolgende eigenaren, zoals Paul Brenot (een pilaar van de TSF) of Paul-Louis Weiller, die zulke persoonlijkheden als Nixon, Charlie Chaplin of Greta Garbo ontvingen.

De architectuur van het hotel, gekenmerkt door de invloed van Pierre Cottard, onderscheidt zich door zijn twee binnenplaatsen (een smal balkon met balustrades, een tweede ingericht met allegorische beelden), de unieke zonnewijzers ontworpen door pater Truchet, en zijn geheime interieurdecoraties. De galerij van Psyche herbergt plafonds geschilderd door Michel Corneille de Ancien, terwijl de salon van Flore werken van Joseph-Marie Vien bewaart. In 2016 mocht een grote restauratie (2 miljoen euro) deze elementen behouden, voor de verkoop in 2010 voor 38 miljoen euro, vervolgens in 2017 aan een Belgische investeerder voor 69 miljoen euro, met het oog op zijn transformatie in een luxehotel.

De site was ook een filmsite, zoals voor de serie Les Liaisons dangereux (2003). Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale en politieke evoluties van Parijs, van de godsdienstoorlogen tot de wereldheid van de twintigste eeuw, tot zijn rol in de Amerikaanse Revolutie. Vandaag belichaamt het zowel een uitzonderlijk architectonisch erfgoed als een getuigenis van Europese diplomatieke en culturele netwerken.

Externe links