Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Aubriot Hotel, gelegen aan de 40 rue des Forges in Dijon, is een van de oudste particuliere hotels in de stad, daterend uit het begin van de dertiende eeuw. Gebouwd op een enorme gewelfde kelder op achthoekige pilaren, diende het aanvankelijk als een hal voor wisselaars, bekend als de "geldkluis." Deze kelder, gedeeltelijk begraven vandaag, ooit geopend in de straten van Forges en Musette, suggereert openbaar of semi-publiek gebruik. De 13e eeuwse gevel, op de bovenste verdieping, heeft vier bogen in het midden van de hangar, die terugvallen op kolommen, omlijst door blinde bogen.

In de 14e eeuw, na een vermeende brand, werd de gevel gerenoveerd om zich te richten op de straat, met een verhoogde begane grond en drielobbige baaien. Hugues Aubriot (1320?-1382), zoon van een Dijoniaanse geldschieter, werd geboren in dit hotel en werd eigenaar. In de 16e eeuw werden twee stenen ramen met termen toegevoegd. In 1739 kochten de staten van Bourgondië het hotel voor de installatie van de voorzitter (Koninklijk Hof), het toevoegen van een monumentaal portaal met allegorische beelden van de Kracht en Justitie.

Tijdens de revolutie werd het hotel een nationaal eigendom en werd in 1796 verkocht aan de gebroeders Blum. In 1800 werd de gevel gemoderniseerd: de reliëfdecoraties waren bebost en gecoat. Pas in 1908 ontdekte Stéphen Luikard, dichter en erfgenaam van het hotel, de oorspronkelijke gevel onder de crêpe. Samen met architect Louis Perreau en beeldhouwer Xavier Schanosky ondernam hij een trouwe restauratie, geleid door een 18e eeuwse gravure. De vernietigde elementen (koloms, beelden, tympanos) worden gereconstitueerde, en kraaien gesneden van tekens worden toegevoegd. Het hotel, aan de stad Dijon nagelaten, herbergt kort een museum voordat het in 2009 aan een particuliere eigenaar wordt verkocht.

De gewelfde kelder werd in 2009 opgenomen als historisch monument en werd in 2011 geclassificeerd met het hele hotel. De architectuur combineert daarmee middeleeuwse elementen (archieven, gewelven), Renaissance toevoegingen (lucarnes), en moderne restauraties. De opeenvolgende transformaties weerspiegelen het gevarieerde gebruik ervan: plaats van uitwisseling, rechtbank, privéwoning en uiteindelijk beschermd erfgoed.

Architecten en beeldhouwers die haar geschiedenis markeerden zijn Charles-Elie Le Jolivet (18e-eeuwse lay-outs), Louis Perreau en Xavier Schanosky (remediatie van 1908) en Eugene Piron, auteur van de gerecreëerde allegorische beelden. Het hotel illustreert de architectonische en sociale evolutie van Dijon, van middeleeuwse winkelactiviteiten tot hedendaags erfgoedbehoud.

Externe links