Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotelcomplex van Vittel is een belangrijke getuigenis van de thermische architectuur van het begin van de twintigste eeuw. Het bestaat uit drie gebouwen, het belichaamt het prestige van de badplaatsen van de periode: het Hotel Vittel-Palace, geïnitieerd in 1900 door de architect Fernand Nachon, vervolgens uitgebreid tussen 1932 en 1934 door Fernand César, onderscheidt zich door zijn glazen koepel versierd met geometrische motieven, werk van de nese glasmeester André Lemoine. Deze elementen weerspiegelen de combinatie van luxe, moderniteit en vakmanschap, kenmerkend voor de grote thermale hotels.

Het Grand Hotel, gebouwd tussen 1912 en 1920 door Georges Walwein, en het Hotel Ermitage, gebouwd in 1929 door Fernand César, voltooien dit ensemble. Hun gevels, daken en binnenruimtes (badkamers, lounges) werden beschermd door een registratieorder in 1990, die hun erfgoedwaarde benadrukte. Deze hotels symboliseren het gouden tijdperk van het thermaalisme in Lotharingen, waar de aristocratie en de Europese bourgeoisie kwamen opladen, zorg mengen, wereldsheid en ambitieuze architectuur.

Gerangschikt als Historisch Monument, de set illustreert ook de evolutie van constructieve en decoratieve technieken in de 20e eeuw. De koepel van het Vittel-Palace, met zijn glazen ramen van Lemoine, belichaamt de invloed van de École de Nancy in glasproductie, terwijl de uitbreidingen van de jaren dertig Art Deco trends weerspiegelen. Privé-eigendom, deze hotels blijven emblemen van het Franse thermaal erfgoed, gekoppeld aan de sociale en medische geschiedenis van de regio Groot-Oosten.

Externe links