Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel, gelegen aan de 15 rue Ninau in het historische centrum van Toulouse, is gebouwd tussen 1526 en 1536 op een oud gebouw van de 15e eeuw. Gesponsord door Jean de Ulmo, een ambitieuze magistraat, markeert hij een architectonisch keerpunt met zijn rechter trap (innovatie voor de tijd) en zijn symmetrische organisatie rond een binnenplaats. Het hotel mengt baksteen met steen, met prestigieuze elementen zoals een marmeren baldaquin en een zeshoekige toren versierd met het motto van de eigenaar: "Durum Patientia frango" ("Mijn doorzettingsvermogen triomf van alles"). Dit project weerspiegelt Ulmo's verlangen om het genot van pastelhandelaren, de Toulouse elite van de Renaissance na te bootsen.

De constructie maakt deel uit van Jean de Ulmo's briljante en corrupte carrière. In 1526 benoemd tot advocaat-generaal in het parlement van Toulouse, toen president van mortier in 1529, financierde hij zijn hotel dankzij malfasance. In 1537 werd hij door een gewonde koopman Jean Martel veroordeeld: hij werd blootgesteld aan de pillori, gemerkt met rood ijzer, en zijn eigendom ten behoeve van Martel vervreemd. Hij werd levenslang opgesloten en werd uiteindelijk opgehangen in 1549 voor het vervalsen van zijn gevangenisrekeningen. Het hotel kwam vervolgens in handen van parlementsleden, zoals Gaspard de Fieubet (eerste voorzitter van het Parlement) in 1653, voordat het werd verdeeld en herschikt in de 17e tot 19e eeuw.

Architectureel onderscheidt Hotel di Ulmo zich door zijn plan tussen binnenplaats en tuin, een nieuwigheid in Toulouse. De on-street gevel, sober, contrasteert met de binnenplaats geanimeerd door grond koorden, console ramen, en een dubbele trap bedekt met dogives. De tuin, nu gedeeltelijk gebouwd, ooit gehuisvest een ionische pilaster constructie. Het hotel heeft in 1925 een historisch monument gehouden en heeft sporen van veranderingen bewaard, zoals de piercing van een koets in de 19e eeuw. Het is ook de geboorteplaats van de dichter Jules de Rességuier, herdacht door een plaquette.

De geschiedenis van het hotel illustreert de sociale spanningen van de Toulouse Renaissance, waar gerechtelijke corruptie en de snelle opkomst van provinciale elites (zoals pastelhandelaren) aristocratische tradities tegenkomen. Jean de Ulmo, hoewel ondankbaar, laat een groot architectonisch erfgoed achter, een symbool van de vroege moderniteit in de stedenbouw van Toulouse. De trap, de eerste in zijn soort in de stad, kondigt de privé hotels van de volgende eeuw, zoals die van Assézat.

Externe links