Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van Bernuy is een Toulouse herenhuis gebouwd tussen 1503 en 1536 voor Jean de Bernuy, een rijke pastelhandelaar van Castiliaanse oorsprong. Gelegen op de hoek van Léon-Gambetta en Joseph-Lakanal straten, belichaamt het de overgang tussen gotische en renaissance stijl, met een opmerkelijke ingang binnenplaats en een gevel versierd met sculpturen. Johannes van Bernuy, uit een familie van bekeerde Joden, verrijkt door de pastelhandel en ging in 1534-1535 de capitulat binnen. Het hotel, symbool van de sociale klim, doorgegeven aan de Jezuïeten in 1567, die daar een universiteit stichtte.

In 1503 kocht Jean de Bernuy gebouwen in de rue des Cordières-Veilles (huidige avenue Maurice-Prin) en toevertrouwde de bouw aan metselaars als Guillaume Langlois en Amouric Cayla. De eerste campagne (1503-1504) behield een gotische stijl, terwijl latere werken (1520-1536) Renaissance elementen, zoals de gebeeldhouwde poort van de rue des Argentiers (huidige Léon-Gambetta straat). De binnenplaats, ontworpen door Louis Privat in 1530, beschikt over een luxe stenen inrichting, met Korinthische zuilen en heraldische medaillons.

Na de dood van Jean de Bernuy in 1540 werd het hotel in 1562 verkocht aan Toulouse bourgeois, die het in 1566 aan de Jezuïeten aanbood. Ze opende daar een college in 1567, dat het begin van zijn educatieve roeping markeerde. In 1762 werden de Jezuïeten naar een koninklijke middelbare school gestuurd, in 1802 naar de Collège Pierre-de-Fermat sinds 1957. Het hotel heeft een historisch monument in 1889 en bevat opmerkelijke elementen zoals de houten galerij voor de Cité de l'architecture in Parijs.

De gevel op straat, baksteen en steen, combineert gotische motieven (accolades, pincels) en renaissance (medalons, putti). Het centrale medaillon, oorspronkelijk versierd met Bernuy's wapenschild, werd in de 17e eeuw vervangen door een christelijk monogram, toen in de 19e eeuw door een Apollo hoofd. Het motto van Jean de Bernuy, Si Deus pro nobis, verschijnt op een detector. De zeshoekige toren, 26,5 meter hoog, domineert het geheel en herinnert aan de nobiliaire ambities van zijn sponsor.

De eerste binnenplaats, plein en versierd met Korinthische zuilen, illustreert de invloed van Spaanse architectonische verhandelingen, zoals de Medidas del Romano de Diego de Sagredo. De kluis van de galerie, versierd met antieke rozen, en de lege medaillons getuigen van een onvoltooid iconografische programma. De tweede binnenplaats, ouder (1504), behoudt gotische elementen zoals dwarsramen en een koetsbaan met een heraldische leeuw.

Tussen 1885 en 1889 restaureerde de architect Anatole de Baudot, leerling van Viollet-le-Duc, de houten galerie. In de 21e eeuw behouden renovaties (2007-2023) dit erfgoed, waaronder de gevel van Rue Léon-Gambetta. Het Bernuy hotel blijft een belangrijke getuigenis van de Toulouse architectuur van de Renaissance, gekoppeld aan de economische (pastel) en religieuze geschiedenis (Jerusalem college) van de stad.

Externe links