Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel de Chapelaines, gebouwd in de 2e kwart van de 16e eeuw in Troyes, bezet een perceel historisch gekoppeld aan ambachtelijke activiteiten (bouchers, verfstoffen, drapiers) sinds de 13e eeuw. Voor de bouw van de site waren er bijgebouwen van de abdijen van Clairvaux en Notre-Dame des Prés, evenals een "huis van Clairvaux" genoemd in de twaalfde eeuw. In 1470 werd het land verhuurd aan Pierre Larntier, kleurstof, en vervolgens doorgegeven aan zijn zoon Nicolas Larntier (II) in 1487. De grote brand van Troyes in 1524 maakte de omzetting van huurovereenkomsten in eeuwigdurende verkoop mogelijk, wat leidde tot de bouw van het stenen hotel door Nicolas Larntier (II).

Het hotel, genaamd "Grand hôtel de Clairvaux" in 1535, werd voltooid rond 1536 onder Nicolas Largentier (V), die zich verbonden om de werken af te ronden met de abdij. Na zijn dood verrijkte zijn zoon Nicolas Larntier (VI) (1560 Het hotel, dat in 1586 door protestantse handel wordt gesticht, wordt gecompenseerd door een koninklijke donatie van 20.000 pond. In 1597 verwierf Nicolas (VI) het land Chapelaines en hernoemde het hotel dienovereenkomstig. Zijn erfgenaam, Louis Larntier (1581.

Het hotel komt vervolgens in handen van verschillende families: de de La Fertey, de Camusat de Riancey en de Paillot in de 18e eeuw. Elizabeth-Louise de Loynes, echtgenote van Victor Paillot (burgemeester van Troyes en plaatsvervanger), ontving keizer Francis I van Oostenrijk in 1814 tijdens de onderhandelingen tegen Napoleon. In 1853 werd de renaissancehaard (datering 1541) overgebracht naar het Musée Saint-Loup. De gevel en hoes zijn sinds 16 juni 1926 geclassificeerd als historische monumenten.

De gevel is architecturaal ingericht met uitgehouwen ramen, pilasters, driehoekige frontons en een Renaissance balustrade, met monumentale waterspuwers. Een Renaissance niche siert de zuidwestelijke hoek. Het interieur, gedeeltelijk gewijzigd in de 19e eeuw, behoudt sporen van zijn verleden prestige, zoals blijkt uit de bezoeken van Lodewijk XIII in 1629 en de Europese vorsten in 1814.

Externe links