Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van Clermont, gebouwd tussen 1708 en 1714 door architect Jean-Baptiste Alexandre Le Blond, werd in opdracht van de Marquise de Saissac, Jeanne Pélagie d'Albert de Luynes. Weduwe zonder kind, ze erfde het tot haar dood in 1756, waardoor het goede aan zijn nichtje, de hertog van Luynes. In 1769 verkocht hij het aan Pierre Gaspard Marie Grimod d'Orsay, een verzamelaar die kunstvoorwerpen verzamelde en het hotel liet herinrichten door Jean Augustin Renard.

In 1789 emigreerde Grimod d'Orsay en werd het hotel in beslag genomen als nationaal eigendom. Na een aantal veranderingen van eigenaars, waaronder Jacques Juste Barbet de Jouy, die de tuinen in 1837 veranderde, werd het in 1838 overgenomen door Rosalie Paulée, echtgenote van minister Tanneguy Duchatel. De architect Louis Visconti heeft het vervolgens gerestaureerd met een verdieping en een peristijl. Later werd hij in 1948 overgeplaatst naar Eugène Aubry-Vitet.

Sindsdien heeft Hotel de Clermont instellingen als het High Court of Justice, de Atomic Energy Commission en vandaag het ministerie van Betrekkingen met het Parlement gehuisvest. Gerangschikt een historisch monument in 1949 en vervolgens in 1980 wordt onderscheiden door zijn smeedijzeren trap, geschilderde plafonds en houtwerk van Marly Castle. De 4.250 m2 en de tuin van 0,5 hectare maken het een zeldzame getuigenis van de 18e eeuwse Parijse architectuur.

Toekomst

Het is momenteel de zetel van het Staatssecretariaat voor de betrekkingen met het Parlement.

Externe links