Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel de Coislin is een privéhotel gebouwd in 1770 door architect Ange-Jacques Gabriel, als onderdeel van een koninklijk project om Louis-XV Square (nu Place de la Concorde) erin te luizen. Gesponsord door Marie-Anne de Mailly-Rubempré, Marquise de Coislin, maakt hij deel uit van een set van vier particuliere hotels gebouwd achter de westelijke colonnade ontworpen door Gabriel. Dit land werd verdeeld na het verlaten van het oorspronkelijke project om het Mint Hotel te installeren, dat te excentriek werd geacht.

Op 6 februari 1778 werd het Hotel de Coislin een belangrijke historische plaats, waar de vriendschapsverdragen en allianties tussen Frankrijk en de Verenigde Staten werden ondertekend. Deze overeenkomsten, onderhandeld door Benjamin Franklin, Silas Deane en Arthur Lee voor de Verenigde Staten, en Conrad Alexandre Gérard voor Frankrijk, markeerden de officiële erkenning door Lodewijk XVI van de Amerikaanse onafhankelijkheid. Een gedenkplaat op de gevel herinnert aan deze gebeurtenis.

In de 19e eeuw zal het hotel literaire figuren als Chateaubriand, een huurder tussen 1805 en 1807 huisvesten, dan de Circle of Rue Royale, een burgerlijke club. In 1868, twaalf van haar leden plaatste voor de schilder James Tissot op het balkon van het hotel, een schilderij dat nu bewaard is gebleven aan het Musée d'Orsay. Omgebouwd tot kantoren in de 20ste eeuw, werd het geclassificeerd als een historisch monument in 1923 voor zijn gevels en vervolgens in 1962 voor zijn grote woonkamer.

De architectuur van het hotel, typisch neoclassicisme, onderscheidt zich door zijn portico met Corinthische zuilen en zijn gesneden pediment dat de vooruitgang van de handel allegoriteert. Het gebouw, symmetrisch van het Hotel de Crillon, werd in 2003 gerestaureerd onder leiding van Jean-Michel Wilmotte na de overname door buitenlandse investeerders. Een architectonische replica bestaat in Philadelphia, waaronder de Vrije Bibliotheek.

De beschermde elementen omvatten de gevels (in 1923) en de grote woonkamer op de eerste verdieping, versierd met oud houtwerk (in 1962 geclassificeerd). Het hotel illustreert dus zowel het Frans-Amerikaanse diplomatieke erfgoed als de ontwikkeling van het gebruik van Parijse particuliere hotels, van aristocratische residenties tot professionele ruimtes.

Externe links