Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Donon is een privéhotel uit 1575 in het 3e arrondissement van Parijs, op initiatief van Médéric de Donon, heer van Châtres-en-Brie en adviseur van koning Hendrik III. Elzévirstraat 8 op voormalige landlotis van de religieuze Sainte-Catherine-des-Écoliers, is geïnspireerd op de architectonische vooruitgang van Philibert Delorme en Jean Bullant, dicht bij Donon. Het reguliere plan, met een rechthoekige binnenplaats en een lichaam van huizen tussen binnenplaats en tuin, weerspiegelt de invloed van de Marais hotels van die tijd.

Médéric de Donon, dicht bij Hendrik III, werd in 1588 in de Bastille gevangen gezet door de Katholieke Liga voordat hij in 1593 werd vrijgelaten onder Hendrik IV. Hij stierf in zijn hotel in 1594. In 1640 werd het gebouw verkocht aan de familie Le Mairat. In de 18e eeuw viel het naar de Henault de Tourneville en vervolgens naar de Bourgeois in 1798. Het werd omgebouwd tot een 19e-eeuwse relatie gebouw en werd herontworpen met glazen galeries en een garage in de jaren 1930.

Gekocht door de stad Parijs in 1974, het hotel, dan in slechte staat, wordt gerestaureerd om de collecties van het echtpaar Cognacq-Jay, oprichters van de Samaritan. In 1984 werd een historisch monument opgericht en in 1990 opende het zijn deuren als museum. De architectuur, gekenmerkt door hoge daken en een spectaculaire piek, roept de verfijning van het aristocratische leven op.

Het hotel onderscheidt zich door zijn symmetrische plan, zijpaviljoens en 17e eeuwse smeedijzeren trap. Interieurdecoraties, zoals met marquette beschilderde plafonds (kamer IV en noordelijke paviljoen), dateren deels uit het tijdperk van Donon. Het wit-gouden houtwerk van het noordelijke paviljoen en de grote zaal (kamer III) dateert uit het begin van de zeventiende eeuw. Ondanks transformaties behoudt het ensemble een klassieke eenheid, typisch voor hotels in de Marais.

Sinds 1975 is het Donon Hotel een zeldzame getuigenis van de residentiële architectuur van de Parijse Renaissance. Zijn geschiedenis, gekoppeld aan figuren als Médéric de Donon of de families Le Mairat en Bourgeois, weerspiegelt de sociale en stedelijke veranderingen van Parijs van de 16e tot de 20e eeuw. Tegenwoordig herbergt het het Cognacq-Jay Museum, gewijd aan de 18e eeuwse kunst.

Toekomst

De stad Parijs verwierf het in 1974 en herstelde het om de kunstcollecties van de 18e eeuw van het Cognacq-Jay Museum, voorheen geïnstalleerd boulevard des Capucines te presenteren.

Externe links