Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Ferraris hotel is een klassiek herenhuis gelegen 29 rue du Haut-Bourgeois in Nancy, gebouwd in het begin van de achttiende eeuw door architect Germain Boffrand. Op bevel van Lodewijk de Ferraris, kamerheer van de keizer van Oostenrijk en raadslid van hertog Leopold I van Lotharingen, illustreert hij de integratie van de Italiaanse adel in de aristocratie van Lotharingen. Het wapen van de Ferraris en Fontette families, zichtbaar op de sets, onderstreept deze alliantie.

De architectuur van Boffrand speelt met een trapeziumvormige ruimte, die de asymmetrieën maskert door een bestelde gevel met centraal voorlichaam. De binnenplaats, versierd met een Neptunus fontein geclassificeerd in 1927, en de Italiaanse trap met het oog trompe-l'oeil van Giacomo Barilli (student van Bibiena) getuigen van barokke invloeden. De 18e-eeuwse glazuur bestaat samen met vroege 19e-eeuwse neoklassieke decoraties, zoals de gouden stucwerk toegeschreven aan Joseph Beunat.

Gerangschikt als een historisch monument in 2008, het hotel herbergt nu de dienst van de Algemene Inventaris van het Cultureel Erfgoed van de DRAC Grand Est. De Neptunusfontein, aanvankelijk omringd door beelden die verdwenen na 1918, en de trompe-l'oeil schilderijen die nimfen oproepen herinneren zich zijn oorspronkelijke fascist. De trap, met zijn helling geïnspireerd door Jean Lamour maar voor zijn creaties, en de woonkamers enfilade houden hun oude parketvloeren (punten van Hongarije en Versailles).

De familie Ferraris, oorspronkelijk uit Lombardije, verhuisde naar Nancy in dienst van de hertogen van Lotharingen. Louis de Ferraris (1685 Hun zoon Joseph de Ferraris werd een gerenommeerde cartograaf in Oostenrijk. Het hotel, verlaten door de familie rond 1754, belichaamt het artistieke en politieke erfgoed van deze cruciale periode tussen barok en Lumières.

De interieurdecoraties reflecteren twee tijdperken: houtbewerking volgens Parijse gebruik (voorkamer en salon) naast neoklassieke friezen en open haarden. De grote woonkamer, versierd met gouden stucwerk toegeschreven aan Beunat, en de loggia op de tweede verdieping, geschilderd in grijs door Barili, illustreren deze stilistische superpositie. De keizerlijke adelaar toegevoegd onder het Rijk aan het plafond van de trap herinnert aan de aanpassingen van het gebouw aan opeenvolgende regimes.

Toekomst

Het is de zetel van de inventaris van historische monumenten van de DRAC van Lotharingen.

Externe links