Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Günzburg is een privéhotel gebouwd in 1868 in het 17e arrondissement van Parijs, 7 rue de Tilsitt, op initiatief van baron Joseph de Günzburg. Het is ontworpen door de architect Charles Rohault de Fleury naar plannen van Jacques-Ignace Hittorff (dateren 1853) en belichaamt de architectonische rijkdom van het Tweede Rijk. De gevel aan Tilsitt Street, gedecoreerd door beeldhouwer Frédéric-Louis Bogino, viert landbouw en industrie, terwijl de interieurs, gedecoreerd door Charles Chaplin, Alexandre Denuelle en Alexis-Joseph Mazerolle, een verfijnde luxe weerspiegelen. Het hotel werd in 1886 overgenomen door graaf Philippe Spiridion Vitali, die het tot zijn residentie en de zetel van zijn Régie générale des chemins de fer maakte.

Tussen 1965 en 1974 herbergt het gebouw het Directoraat Sociale Zaken (DAGPB), alvorens in 1983 gedeeltelijk als Historisch Monument te worden geclassificeerd voor zijn gevels, daken, eretrappen en eerste verdiepingen. Tegenwoordig is het eigendom van een particulier bedrijf, behoudt het zijn gebruik van kantoren, terwijl tegelijkertijd getuigen, door zijn architectuur en zijn bewaard gebleven decoraties, aan de gouden eeuw van Parijse particuliere hotels onder Napoleon III.

De strategische ligging van het hotel, dicht bij het Place de l'Etoile (nu Charles de Gaulle Square), benadrukte zijn prestige. De geschiedenis weerspiegelt de veranderingen in de hoofdstad, die van aristocratische woningen van de 19e eeuw naar administratieve en economische toepassingen. De beschermde elementen, zoals smeedijzeren hellingen of gedecoreerde lounges, illustreren het uitzonderlijke vakmanschap van het tijdperk, waarbij neoklassieke invloeden en eclectisme kenmerkend zijn voor de heerschappij van Napoleon III.

Externe links