Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel de Jarnac is een privéhotel gebouwd in 1784 door architect Étienne-François Legrand voor Léonard Chapelle, dat vervolgens verhuurd wordt aan Marie-Charles-Rosalie de Rohan-Chabot, graaf van Jarnac. Dit gebouw, emblematisch van de neo-klassieke stijl, wordt gekenmerkt door zijn gevel op binnenplaats versierd met een ionische peristyle en zijn zolder, terwijl de gevel op de tuin beschikt over drie ionische halve kolommen ondersteunend een gebogen pediment. Binnen wordt de grote woonkamer geritmd door halve kolommen en allegorieën van de Vier Elementen, die een nette decoratieve kunst weerspiegelen.

Door de eeuwen heen is het hotel van hand veranderd tussen de Parijse elite. In 1828 vestigde de graaf van Villèle, de voormalige voorzitter van de Raad, zich daar. In 1834 werd hij overgenomen door chirurg Guillaume Dupuytren, die er het jaar daarop overleed. Zijn dochter Adelaide, gravin van Beaumont, verkocht hem in 1847 aan prins Pierre Soltykoff, voordat hij overging naar de hertogin van Valençay, Alix de Montmorency, gescheiden van zijn echtgenoot, de hertog van Talleyrand. Na zijn dood in 1858 herbergt het hotel verschillende eigenaren, waaronder Georges Menier uit 1934.

Het Jarnac hotel was een historisch monument in 1939 vanwege zijn architectuur en geschiedenis en behoorde ook tot de families Menier en Primat. In 2022 werd het gekocht door Oekraïense miljardair Kostyantin Zhevago voor 35,5 miljoen euro. De pure neoklassieke stijl, de interieurdecoraties en de tuin maken het tot een opmerkelijk getuigenis van het Parijse erfgoed van de 18e eeuw.

Externe links