Eerste bouw 1663 (≈ 1663)
Gebouwd voor Nicolas Wiet, meester metselaar.
1827
Ombouw naar paleis
Ombouw naar paleis 1827 (≈ 1827)
Word het Hotel van Europa en Princes.
1835
Verblijf van Meyerbeer
Verblijf van Meyerbeer 1835 (≈ 1835)
Componist verblijft in het hotel.
1860
Doorbraak
Doorbraak 1860 (≈ 1860)
Pass of the Princes kruist het hotel.
1990
Bescherming van het erfgoed
Bescherming van het erfgoed 1990 (≈ 1990)
Gezicht en dak ingeschreven.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Nicolas Wiet - Meester Mason
Sponsor van de bouw in 1663.
Meyerbeer - Componist
Beroemde gast van het hotel in 1835.
Oorsprong en geschiedenis
Het Hôtel de l'Europe et des Princes, gelegen op 97 rue de Richelieu in het 2e arrondissement van Parijs, werd gebouwd in het 3e kwart van de 17e eeuw, meer bepaald in 1663. Oorspronkelijk in opdracht van Meester Nicolas Wiet, belichaamde dit gebouw de burgerlijke woonarchitectuur van de Lodewijk XIV-periode, met gevels en daken die nu beschermd zijn onder de historische monumenten (inscriptie in 1990). De ligging in een stadswijk weerspiegelt de uitbreiding van Parijs onder het Ancien Régime.
In 1827 werd het hotel omgetoverd tot een luxe gemeubileerd hotel onder de naam Hotel de l'Europe et des Princes. Hij verwelkomde opmerkelijke persoonlijkheden, zoals componist Meyerbeer in 1835, die zijn invloed in het Parijse culturele leven demonstreren. Zijn geschiedenis maakt ook deel uit van de Haussmannische werken: in 1860 werd de doorgang van de prinses door de muren doorboord, veranderde de directe omgeving en integreerde het hotel in het netwerk van overdekte passages, emblematische van de 19e eeuw Parijs.
Vandaag de dag is Hotel de l'Europe et des Princes een privé-eigendom, alleen de gevel en het dak zijn geclassificeerd. Zijn historische adres (97 rue de Richelieu) contrasteert met zijn huidige toegang via de 29B passage des Princes, waarin de lagen van zijn verleden worden belicht. Hoewel het hedendaagse gebruik (huur, bezoek) niet is gespecificeerd, maakt het architecturale erfgoed en zijn rol in de 19e eeuw luxe hotels het een belangrijke getuige van de stedelijke en sociale evolutie van Parijs.