Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel de la Guerre, 3 rue de l'Indépendant-Américaine in Versailles, werd in 1760 gebouwd door Jean-Baptiste Berthier om de diensten van het Ministerie van Oorlog te centraliseren, vervolgens verspreid in Parijs. Dit project, ondersteund door Marshal Belle-Isle en Louis XV, was bedoeld om de administratieve efficiëntie te optimaliseren en tegelijkertijd de kosten te verlagen. Berthier stelde een innovatieve constructie voor met platte gewelven (of boekweitkluizen), een techniek die in het noorden van Frankrijk zeldzaam is maar al in de Midi wordt gebruikt om de brandrisico's te beperken. Het land, een voormalige koninklijke moestuin, werd leeg gelaten door de koning. Het werk, begonnen in juli 1759, eindigde in 18 maanden, met onbrandbare materialen: stenen, gips en tomettes, bijna volledig exclusief hout.

Het gebouw werd in 1762 ingehuldigd door Lodewijk XV, die getuige was van een demonstratie van vuurbestendigheid: een brandend vuur in een kamer verspreidde zich niet naar aangrenzende kamers. Tijdens de revolutie verliet het ministerie Versailles naar Parijs, en het hotel zal achtereenvolgens departementale administraties, een wapenfabriek en vervolgens militaire eenheden huisvesten. In 1798 werd hij een kazerne voor 500 soldaten, voordat hij de Technische School in 1884 verwelkomde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als politieschool onder de bezetting en als voorbereidend centrum voor de grote scholen. Sinds 1995 is zij gastheer van het centrale beheer van de dienst Defensie-infrastructuur.

Onder de oorspronkelijke bewaard gebleven elementen, wordt Diane's salon onderscheiden door haar stucwerk schilderijen die de omverwerping van de allianties van 1756 en zes schilderijen van Pierre Lafant (1757 De monumentale poort, geclassificeerd in 1922, heeft koninklijke symbolen (kroon, zon) en krijgstrofeeën, terwijl de gevel en het dak werden beschermd in 1929. De brand van de Grand Écurie de Versailles in 1751, waaraan Berthier had deelgenomen, zou zijn keuze van brandvertragende technieken hebben geïnspireerd.

Het Hôtel de la Guerre belichaamt een architectonische en functionele breuk: het eerste administratieve gebouw ontworpen voor brandveiligheid in Frankrijk, prefigureert moderne normen. De geschiedenis weerspiegelt ook politieke en militaire veranderingen, die zich verplaatsen van een monarchische centralisatie-instrument naar een educatieve en logistieke site voor het Franse leger. Vandaag de dag, alleen Diane's salon en portal herinneren haar oorspronkelijke fascist, terwijl de nutsstructuur blijft in het huidige gebruik.

Externe links