Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Lauzun, ook bekend als Hotel Pimodan, is een prive-hotel gebouwd tussen 1657 en 1658 door architect Charles Chamois voor de financier Charles Gruyn. Aan de 17e Quai d'Anjou op Île Saint-Louis is het ingericht door Michel Dorigny, student van Simon Vouet, met werken als Le Triomphe de Ceres en La Toilette de Venus. Het smeedijzeren balkon en de verticale zonnewijzer, rijk gedecoreerd, zijn opmerkelijke elementen.

Het hotel veranderde meerdere keren van eigenaar: in 1682 gekocht door de hertog van Lauzun, vervolgens in 1685 door de Markies de Richelieu, verhuisde hij naar de Ogier, Saulx-Tavannes en Lavallée families van Pimodan. In de 19e eeuw werd het bewoond door literaire figuren zoals Charles Baudelaire, die L'Invitation au voyage schreef, en Théophile Gautier. De Arondelbrocanter, geïnstalleerd op de begane grond, is zwaar verschuldigd aan Baudelaire.

In 1906 werd het hotel eigendom van de stad Parijs. Na renovaties, waaronder een eretrap toegevoegd in 1949, is hij sinds 2013 gastheer van het Institut d'études avancées de Paris. Het hotel werd ook gebruikt als decor voor films zoals La Neufème Porte (1998) door Roman Polanski en Les Trois Musquetaires: D'Artagnan (2023).

De zonnewijzer, gerestaureerd in 1957, geeft uren en kalender met dierenriem symbolen. De 1910 entreepoorten, die in de jaren 2000 werden vervangen, werden geveild in 2021, wat de opwinding van erfgoedadvocaten veroorzaakte. Daar werd in 2022 een herdenkingsplaat ter ere van Baudelaire geplaatst.

Het hotel is ook verbonden met culturele evenementen, zoals de sessies van de Club des Haschischins, medeopgericht door Théophile Gautier. Zijn geschiedenis weerspiegelt de sociale en artistieke transformaties van Parijs, van 17e eeuwse salons tot woningen van hedendaagse onderzoekers.

Externe links