Grote wederopbouw 1742 (≈ 1742)
Transformatie in woningen en kantoren door Vigné de Vigny.
1ère moitié du XVIIe siècle
Eerste bouw
Eerste bouw 1ère moitié du XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van de eerste gebouwen, trappen bewaard.
29 novembre 2004
Officiële bescherming
Officiële bescherming 29 novembre 2004 (≈ 2004)
Registratie van gevels, trappen en binnenplaats.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Pierre Vigné de Vigny - Verdachte architect
Meester van de wederopbouw van 1742.
Oorsprong en geschiedenis
Het Hotel de Saint-Cyr, gelegen op 19 rue des Grands-Augustins in Parijs, is een historisch monument uit de eerste helft van de zeventiende eeuw. Het bevat oudere elementen, zoals de twee trappen van de zijvleugels, geërfd van het Hotel des Charités, dat afhankelijk is van de abdij van Saint-Denis. Deze resten weerspiegelen een eerdere bezetting van de site, gekoppeld aan religieuze en charitatieve structuren.
In 1742 werd het gebouw herbouwd voor diverse toepassingen: tijdelijke huisvesting voor de Demoiselles (waarschijnlijk jonge vrouwen verbonden aan een onderwijs- of religieuze instelling), de huisvesting van de intendant, administratieve kantoren en appartementen verhuurd aan particulieren. Deze wederopbouw markeert een overgang naar een gemengde functie, waarbij institutioneel beheer en particuliere huisvesting worden gecombineerd. De architect Pierre Vigné de Vigny wordt geciteerd als potentiële meester van deze werken.
Het architectonisch complex onderscheidt zich door zijn gevels en daken, zijn koets, zijn geplaveide binnenplaats, en vooral de drie trappen met hun kooien, waarvan sommige dateren uit het begin van de zeventiende eeuw. Deze elementen, beschermd door een registratieorder in 2004, illustreren de evolutie van het gebouw tussen de klassieke en rococoperiodes. Het gebouw weerspiegelt dus de opeenvolgende aanpassingen van een plaats tussen middeleeuws erfgoed, religieus gebruik en moderne administratieve functies.
De locatie van het Hôtel de Saint-Cyr, in de wijk Grands-Augustins, plaatst het monument in een historisch gebied van Parijs, gekenmerkt door de aanwezigheid van religieuze instellingen en particuliere hotels. De staat van instandhouding en de geografische nauwkeurigheid (geschat als eerlijk) maken het een bescheiden maar significant getuigenis van de Parijse stedenbouw van de 17e en 18e eeuw.