Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige stadhuis van Fort-de-France, gebouwd tussen 1884 en 1901, vervangt het Huis Commune van 1848, verwoest door een brand in 1890 en een cycloon in 1891. Het werk, aanvankelijk geleid door de ondernemer Krous, werd overgenomen door De Laguarigue na deze rampen. Het gebouw, op 21 september 1901 ingehuldigd, heeft een neo-klassieke stijl met een sterke aanwezigheid van hout en gekartelde friezen, typisch Antilliaanse architectuur. De campanile, versierd met een vierzijdige klok, domineert de gevel met de wapens van de stad en het motto "Semper Francia" (Frankrijk altijd).

In 1908 werd burgemeester Antoine Siger tijdens een verkiezingscampagne op het balkon vermoord. Al in 1912 werd een bijlage met een 800-zits Italiaans-stijl gemeentelijk theater toegevoegd. Binnenin symboliseert een standbeeld van Albert-Ernest Carrier-Belleuse (1879) de afschaffing van slavernij, met de namen van de leden van de voorlopige regering van 1848 gegraveerd op haar basis. Het gebouw, te klein sinds 1970, werd exclusief een theater, terwijl het stadhuis verhuisde boulevard du Général de Gaulle.

Het gebouw werd in 2009 hernoemd tot "Théâtre Aimé-Césaire" ter ere van de dichter en voormalig burgemeester (1945/2001). Gerangschikt een historisch monument sinds 1979 behoudt het een opmerkelijk akoestisch en cultureel erfgoed dat klassieke dans, traditionele Martinica muziek en theater combineert. De zaal verwelkomt prestigieuze kunstenaars, zoals Louis Jouvet of de Comédie-Française.

Het stadhuis belichaamt aldus de politieke en artistieke geschiedenis van Martinique, gekenmerkt door tragische gebeurtenissen (vuren, moord), maar ook door culturele veerkracht, gesymboliseerd door de conversie naar een plaats van entertainment. Zijn architectuur en interieurdecoraties, zoals het standbeeld van de vrije slaaf, herinneren aan de strijd voor vrijheid en Republikeinse verankering van het eiland.

Externe links