Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Uzès is een civiel gebouw gebouwd in de 3e kwart van de 18e eeuw ter vervanging van het oude stadhuis vernietigd in 1763 door een explosie van vaten van poeder, veroorzaakt door bliksem. De architect Boudon ontwierp de plannen van het nieuwe gebouw, waarvan de bouw begon in 1767 en eindigde in 1773. Om de noordelijke gevel te bouwen werd een deel van de middeleeuwse wallen afgebroken, hun funderingen dienen als basis voor de structuur. De zuidelijke gevel, georganiseerd rond een binnenplaats, beschikt over een vijf-stap veranda en galeries geïnspireerd door kloosters, met arcades op de begane grond en een galerij die nu gedeeltelijk wordt gewijzigd.

De noordelijke gevel werd grondig gerenoveerd in 1900, verloor een deel van zijn oorspronkelijke uiterlijk. Het gebouw onderscheidt zich door zijn klassieke architectonische elementen, zoals de ionische pilasters rond de ramen of het driehoekige pediment van de zuidelijke gevel. Zeven oude stelen, ontdekt op het terrein en geclassificeerd als historische monumenten tussen 1939 en 1982, getuigen van de oude bezetting van de site. Sinds 1983 staat het stadhuis bekend als historisch monument en beschermt het zijn gevels, daken en interieurgalerijen.

Gelegen op de hoek van Rue du Sénéchal, Place du Duche en Boulevard Charles-Gide, belichaamt het gebouw zowel de gemeentelijke macht als het architectonisch erfgoed van Uzès. De binnenplaats, omgeven door arcade galerieën, herinnert klooster- of palatiale invloeden, terwijl de geschiedenis weerspiegelt stedelijke aanpassingen na een drama (de explosie van 1763). Vandaag de dag, blijft het een symbool van de veerkracht van de stad en stedelijke evolutie, terwijl beschutting geclassificeerde oude resten.

Externe links