Eerste bouw 1517 (≈ 1517)
Bouwen met tarwe hal en kachel van de burgerij.
1728
Edile House
Edile House 1728 (≈ 1728)
Wordt een ontmoetingsplaats voor magistraten.
1789
Omschakeling naar het stadhuis
Omschakeling naar het stadhuis 1789 (≈ 1789)
Huidige opdracht na de Revolutie.
25 mai 1999
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 25 mai 1999 (≈ 1999)
Registratie van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en dakbedekking (Vak 1 75): Inschrijving bij beschikking van 25 mei 1999
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De Hunawihr stadhuis, gebouwd in 1517 zoals blijkt uit de wapenrusting steen van de zuidelijke gevel muur, was oorspronkelijk ontworpen om de tarwe hal op de begane grond en de kachel van de bourgeois (gemeenschappelijke ruimte gereserveerd voor de welvarende bewoners) op de vloer te huisvesten. De architectuur weerspiegelt deze dubbele roeping: een verhoogde begane grond, begane grondramen, en een zandsteen campanile met een aangehaakte pijl. Het wapenschild in reliëf en geschilderd, evenals de gegraveerde schilden (met inbegrip van een onleesbaar), benadrukken de status van een belangrijk openbaar gebouw sinds de 16e eeuw.
In 1728 werd het gebouw het huis van de Ediles (Herrenstube), een ontmoetingsplaats voor lokale magistraten, voordat het werd omgevormd tot een stadhuis na de Franse Revolutie in 1789. Ondanks de veranderingen in de 19e en 20e eeuw met name het modelleren van ramen en de interieurverdeling behoudt het zijn traditionele structuur en zijn oorspronkelijke uiterlijk. De ingangsdeur, in een gebroken boog met een moulure chambranle, blijft een karakteristiek element, net als de tandwielwanden met slederamen en een oculus onder de top.
Het stadhuis is in 1999 een historisch monument geworden voor zijn gevels en daken en illustreert de evolutie van de gemeenschappelijke instellingen in de Elzas. Zijn geschiedenis materialiseert de overgang van een economische en sociale ruimte (hal en kachel) naar een symbool van gemeentelijke macht. Latere transformaties, zoals de toevoeging van een trap in de 19e eeuw, veranderde niet zijn middeleeuwse silhouet, bewaard gebleven ondanks opeenvolgende toepassingen.
De locatie van het gebouw aan de 1 rue de la Mairie, in een wijndorp in Haut-Rhin, versterkt de verankering in het lokale erfgoed. Het wapenschild en de datum van 1517, gegraveerd op de gevel, herinneren aan zijn centrale rol in het gemeenschapsleven voor meer dan vijf eeuwen, terwijl de zandsteen campanile blijft een onderscheidende visuele marker van het Elzaslandschap.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen