Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Longwy werd gebouwd tussen 1731 en 1746 volgens de plannen van ingenieur Charles-François Touros de Millon, onder toezicht van architect Arnould de Guillemard. De werken, toevertrouwd aan aannemer Lestrade de Metz, werden in 1737 voltooid voor het werk, terwijl de smeedijzeren roosters, gemaakt door de meester archebusier Antoine Guillemard in 1746, het einde van het werk betekende. Het gebouw, dat datzelfde jaar werd ontvangen door de ingenieur van de Roberts, droeg aanvankelijk de wapens van Frankrijk op zijn pediment, later vervangen door die van de stad.

Beschadigd tijdens de belegering van 1815 en 1870, werd het stadhuis bijna volledig verwoest tijdens de bombardementen van augustus 1914, met behoud van alleen zijn gevels en de kluizen van de begane grond. Tussen 1927 en 1930 werd een complete restauratie uitgevoerd onder leiding van architecten Guet (Beaux-Arts) en Zimmermann. De grids werden nagemaakt door de Borderel en Robert de Paris etablissementen, en de structuur herbouwd in beton. Longwy's wapen, toegevoegd aan het pediment, verving die vernietigd tijdens de revolutie.

In 1921 werd het gebouw een historisch monument, tot 1914 een stadhuis voor heel Longwy. De architectuur, die originele elementen en restauraties combineert, getuigt van de historische omwentelingen in de regio, vooral tijdens Frans-Duitse conflicten. De kelders en vestibule behouden wiegkluizen en richels, kenmerkend voor de burgerlijke gebouwen van de achttiende eeuw.

Externe links