Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel de Vogüé, 8 rue de la Chouette in Dijon in de buurt van de kerk van Notre Dame, is een prive-hotel gebouwd tussen het einde van de 16e eeuw en de eerste helft van de 17e eeuw. Het werd gebouwd op drie huizen geleidelijk overgenomen uit 1589 door Jean Bouhier, adviseur van het parlement van Bourgondië, en vervolgens door zijn zoon Étienne Bouhier de Chevigny, magistraat en kunstamateur. De rechter voorvleugel, gedateerd 1614 met een inscriptie op de schoorsteen van de wachtkamer, markeert de initiële kern van het geheel, hoewel het hotel pas later werd voltooid. De architectuur, geïnspireerd door Italiaanse modellen, maakt het tot het prototype van de Dijon parlementaire hotels, met een plan tussen binnenplaats en tuin, gevels versierd met frontons, mascarons en Bourgondische gelakte tegels.

Volgens de familietraditie ontwierp Étienne Bouhier zelf de plannen van het hotel, een hypothese ondersteund door zijn gedocumenteerde interesse in architectuur, gevoed tijdens een mogelijk verblijf in Italië na zijn rechtenstudie in Padua. Hoewel deze reis niet bewezen is, omvat de bibliotheek architectonische werken in het Italiaans, en de betrokkenheid bij andere lokale bouwplaatsen (General Hospital, Ursulanes kloosters en Visitandines tussen 1629 en 1635) suggereert bepaalde expertise. Er zijn echter aanwijzingen dat hij technische bijstand zou hebben gekregen om de plannen af te ronden. Het hotel, rijk gedecoreerd, mengt renaissance elementen (cariates, klimop verlaat Hugues Sambin) met innovaties zoals de Renommes gebeeldhouwd in de korsten van de portico d Phaseentrée, waar ook zijn monogram E.B.M.G. zijn huwelijk viert met Madeleine Giroud in 1615.

In 1717 werd een portaal doorboord om de toegang van de rijtuigen tot de stallen van de tuin te vergemakkelijken, terwijl het hotel in 1766 de familie van Vogüé binnenkwam door het huwelijk van Catherine Bouhier de Versalieu met graaf Cerice-François Melchior de Vogüé. Nu eigendom van de stad Dijon, herbergt het nu zijn gemeentelijke diensten. Het monument werd sinds 1911 geregisseerd door zijn binnenplaats omlijst met paviljoens, zijn wachtkamer versierd met een beschilderde open haard met Hero en Léandre, en een sobere tuingevel geanimeerd door twee vierkante torens. Zijn stijl, beïnvloed door de verdragen van de Italiaanse Renaissance en de prestaties van Toulouse of Montpellieran, getuigt van de Bourgondische aristocratische ambitie in de 17e eeuw.

Het nageslacht van het Hotel de Vogüé is gebaseerd op zijn rol als model voor de parlementaire aristocratie van Dijon, maar ook op het voortbestaan van zijn originele decoratie, ondanks latere ontwikkelingen zoals de 1717 poort. De archieven benadrukken ook het belang van de bibliotheek, die de intellectuele netwerken van haar sponsor weerspiegelt, tussen wet, kunst en architectuur. Vandaag, het dak in gelakte tegels, kenmerkend voor Bourgondië, en zijn decoraties combineren klassieke rigor en fashionistische fantasie maken het een belangrijke getuigenis van de Franse civiele erfenis van de eerste moderniteit.

Externe links