Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van de bisschoppen van Maillezais, gelegen aan de 9 rue Pont-aux-Chèvres in Fontenay-le-Comte (Vendée, Pays de la Loire), is een gebouw gebouwd in steen, bedekt met tegels en leisteen daken. De architectuur omvat een trap toren gemaakt van gesneden steen, doorboorde ramen in het midden van een hanger en overdekt door een toren van Ford. De kelder, geserveerd door twee rechte trappen, behoudt overblijfselen van een eerdere bouw van de 15e en 16e eeuw, waaronder een gedeeltelijk zichtbare trap.

Het gebouw wordt traditioneel geassocieerd met de bisschoppen van Maillezais, hoewel deze toeschrijving door lokale historici wordt betwist. Volgens de bronnen zou het gebouwd zijn onder Hendrik II (midden zestiende eeuw), en dan herbouwd aan het begin van de zeventiende eeuw onder Hendrik IV. De bisschoppen zouden het tot rond 1650 bezetten. Onderzoek wijst er echter op dat het eerder gebouwd werd in het tweede kwart van de 17e eeuw, mogelijk voor Claude Porchier of Jean Garipault, eigenaren in 1635. In de 18e en 19e eeuw werden haarden opnieuw geopend.

Het hotel werd in 1980 overgenomen door de stad Fontenay-le-Comte voor een symbolische frank. Alleen het dak werd gerestaureerd in 1981, vóór een inscriptie van de historische monumenten in 1988 voor zijn gevels, daken, en de trap paviljoen. Rond 1991 vond een completere restauratie plaats. Onder het Oude Regime, was het gebouw afhankelijk van het Peraats Fief. Vandaag behoort het tot de gemeente, maar het huidige gebruik (bezoek, verhuur) is niet gespecificeerd in de bronnen.

De oudste resten, daterend uit de 15e en 16e eeuw, omvatten sporen van openingen in het trappenhuis en bewaarde kelders. Het gebouw illustreert dus verschillende architectonische fasen, waarbij middeleeuwse, renaissance en klassieke elementen worden gemengd. De geschiedenis weerspiegelt ook de stedelijke transformaties van Fontenay-le-Comte, gekenmerkt door zijn rol als episcopale stad voor de revolutie.

De verwarring met de eigenlijke residentie van de bisschoppen, het nabijgelegen Château-Gaillard Hotel, benadrukt de lacunes in de documentaire over het exacte gebruik ervan. Henri de Béthune, bisschop van Maillezais van 1630 tot 1648, woonde er waarschijnlijk elders, waarbij hij vraagtekens plaatste bij de traditionele benaming van het gebouw. De lokale archiefbronnen (Aillerie, Boutin, Fillon) bestendigen deze naam niettemin, geworteld in het collectieve geheugen.

Externe links