Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel des Intenants de Champagne werd geboren in de wil van koning Lodewijk XV om een waardige zetel te bieden aan vertegenwoordigers van de Koninklijke Autoriteit in Champagne. In 1756 verwierven de vorsten percelen in het centrum van Châlons-en-Champagne om een gebouw te bouwen dat geschikt was voor de functies van de intendant, ter vervanging van de oude herenhuizen die tot dan toe bezet waren. De werken, toevertrouwd aan ingenieur Jean-Gabriel Legendre, begon in 1759 en eindigde in 1764 voor het centrale lichaam, terwijl de vleugels en de loop van Ormesson werden uitgevoerd door Jean-Baptiste Bochet de Coluel. Het gebouw, van klassieke stijl, symboliseert de provinciale koninklijke macht.

Ten tijde van de Revolutie werd het gebouw omgetoverd tot een kazerne voor een regiment Hussards tussen 1792 en 1794, wat aanzienlijke schade veroorzaakte. In 1800 werd hij de prefectuur van het departement Marne. Tussen 1846 en 1848, met de toevoeging van vleugels op Carnot en Jessay straten, werden grote uitbreidingen uitgevoerd. Het hotel heeft in 1930 een historisch monument voor zijn gevels, daken en lounges gebouwd en heeft op 1 juni 2002 een verwoestende brand gehad, waarvoor een complete restauratie in 2007 nodig was.

Het Hotel des Intendants onderscheidt zich architecturaal door zijn U-plan, zijn poort op straat en zijn binnenplaatsen. Het hoofdlichaam, gemaakt van Savonnières steen, heeft een vierkante vloer en een zolder met gebroken panelen, terwijl de gevels van de aangrenzende gebouwen zijn gekrijt. De eretrap, in metalen frame, en leisteen daken voltooien deze representatieve set van 18e eeuwse administratieve stedenbouw. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke veranderingen van Frankrijk, van de monarchie tot de Republiek.

Het gebouw herbergt nu de diensten van de prefectuur Marne en getuigt door zijn opeenvolgende bescherming (classificatie in 1930, inscriptie in 1922) van zijn erfgoedbelang. Beschermde elementen zijn gevels, daken, vestibule, trap, grote woonkamer, en de hek muur en poort naar Carnot Street. Het is eigendom van het departement, het blijft een symbool van de centrale macht in de regio, terwijl een opmerkelijk voorbeeld van civiele architectuur van de Verlichting eeuw.

Externe links