Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel des Roches Noires, gebouwd in 1866 door de architect Alphonse-Nicolas Crépinet, is een Tweede Rijk paleis gebouwd op de stranden van Trouville-sur-Mer. Met zijn 75 eerste kamers (tot 300 in 1913), belichaamt het luxe en moderniteit, trekken Europese aristocratie en Amerikaanse miljardairs. Verlicht door elektriciteit in 1904, werd het een symbool van de wereldse tijden van de Belle Époque en de Folle Years, bijgenaamd "de koning van de Normandische kust.".

Het in 1903 gelanceerde hotel werd in 1924 gedeeltelijk gerenoveerd door Robert Mallet-Stevens, die zijn hal veranderde in een art deco meesterwerk, het unieke intacte interieur van de architect. De grote hal, met sobere lijnen en baaien die naar de zee reiken, behoudt zijn oorspronkelijke coating, terwijl de Amerikaanse bar na 1945 verdwijnt. Gevorderd tijdens de Tweede Wereldoorlog, stopte hij zijn hotel activiteiten in 1949 om te worden omgezet in prive-appartementen.

Het hotel is onlosmakelijk verbonden met grote culturele figuren: Marcel Proust verbleef er regelmatig tussen 1880 en 1915, terwijl Marguerite Duras er in 1963 een appartement verwierf, waar hij zijn zomers doorbracht tot 1994. Claude Monet vereeuwigde hem in 1870 in een impressionistisch canvas en Gustave Flaubert putte inspiratie uit zijn passie voor Elisa Schlésinger. De lobby heeft in 2000 en 2001 een historisch monument gerangeerd en blijft een uitzonderlijke getuigenis van het Franse erfgoed aan zee.

Het gebouw inspireert ook hedendaagse werken, zoals de musical L'Hôtel des Roches Noires (2012) van Françoise Cadol of de films van Marguerite Duras, waaronder Agatha en de Unlimited Readings (1981), die in de lobby zijn opgenomen. De vereniging Marguerite-Duras bestendigt haar erfgoed door een jaarlijkse prijs uit te reiken aan Trouville, waar "kijk naar de zee naar alles kijkt.".

Externe links