Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel des Trésoriers de France, ook bekend als het Hotel de Lunaret of Palais Jacques-Coeur, is een van de oudste particuliere hotels in Montpellier. Gelegen tussen de straten van de Treasurers-de-France en Jacques-Coeur, werd het oorspronkelijk gebouwd rond 1448 door architect Simon de Beaujeu voor Jacques Coeur, grote zilversmid van Karel VII. Deze laatste maakte het een zenuwcentrum voor zijn commerciële activiteiten in Languedoc. Het gebouw herbergt dan het Hof van Aids in de 15e eeuw, dan de Kamer van Rekeningen in de 16e eeuw, voordat het in 1632 door de penningmeesters-generaal van Frankrijk wordt verworven.

Het hotel diende als residentie voor meerdere bezoekende vorsten, waaronder François I in 1537, Henri de Navarra in 1632, en Anne van Oostenrijk. Lodewijk XIII verbleef daar in 1632, na het beleg van Montpellier, twaalf dagen voordat hij een opstand in Toulouse onderdrukte. Het gebouw werd bijna geheel herbouwd vanaf 1676 door Ponce Alexis de La Feuille, de ingenieur van de koning, die Parijse architectonische invloeden integreerde, zoals een imposante gevel met dorische en Corinthische colonnades, evenals een monumentale trap die naar een loggia gaat.

De interieurdecoratie bestaat uit een plafond geschilderd door Jean de Troy rond 1690, dat de Discovery of Truth door Justice vertegenwoordigt. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1931 (exclusief zolder), werd in 1910 verlaten door Henri de Lunaret aan de Société archeologique de Montpellier. Sinds 1992 is het de thuisbasis van het Languedoc Museum, dat in de 19e eeuw collecties van de prehistorie presenteert. Zijn architectuur, gekenmerkt door het ontbreken van buitengevels en zons gesneden ter ere van Lodewijk XIV, getuigt van zijn politieke en symbolische rol onder de Ancien Régime.

Het hotel behoudt middeleeuwse elementen, zoals een 15e eeuwse gewelfde doorgang, en gedecoreerde balken plafonds van de 17e eeuw. Na de Revolutie werd het overgenomen door Jean-Jacques Tandon, toen door de familie Lunaret in de 19e eeuw. Het quadrilaterale plan rond een centrale binnenplaats, met een monumentale trap, weerspiegelt de codes van de grote Montpellieraanse hotels van die tijd. Vandaag illustreert hij zowel de nalatenschap van Jacques Coeur als de invloed van koninklijke instellingen in Languedoc.

Externe links