Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel-Dieu de Laon, opgericht rond 1167 door de kathedraal, is het eerste van de drie opeenvolgende ziekenhuizen in de stad. Gelegen ten zuiden van het plein van de kathedraal, de middeleeuwse architectuur is georganiseerd op vier niveaus: een kelder, een semi-entrede begane grond voor de ontvangst van reizigers, en een verdieping gewijd aan zorg, bediend door de artsen van de school van Laon. Het gebouw, geclassificeerd als historisch monument in 1928 en 1942, illustreert de middeleeuwse liefdadigheidsorganisatie, waarbij medische en religieuze functies worden gecombineerd.

In 1209 verwierven de kanunniken een huis tegenover het bisschoppelijk paleis om het Hotel-Dieu over te dragen, te klein. Na landproblemen werd het nieuwe gebouw in 1273 gebouwd. In de 17e eeuw moderniseerden belangrijke werken het geheel: de grote hal van de zieken is voorzien van een nieuwe structuur (ca. 1670-1677), en de kapel werd gerenoveerd in 1683. De deur naar de Place Aubry, uitgevoerd in 1677 door metselaar Jean Hottin, markeert deze periode van renovatie.

Nadat het ziekenhuis werd overgebracht naar de voormalige Abdij van Sint-Martin, herbergden de gebouwen achtereenvolgens een gemeenschappelijke school (1813-1880) en militaire gebouwen. Beschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog, het gebouw zag zijn grote zieke kamer vernietigd in 1929 om plaats te maken voor een overdekte markt. Vandaag de dag zijn er slechts 17e eeuwse gevels (geklasseerd in 1928) en de westelijke vleugel van het klooster, geïntegreerd in het Huis van Kunst en Recreatie.

Het Hotel-Dieu belichaamt de evolutie van ziekenhuispraktijken, middeleeuwse oorsprongen, waar lichaamsverzorging en spiritualiteit werden gekoppeld aan moderne aanpassingen. De opgravingen en studies, zoals die van Alain Saint-Denis, onderstrepen zijn rol in de geneeskunde en de samenleving van de 12e tot de 13e eeuw, met name via de archieven van de school van Laon en de registers van donaties aan zieken.

Externe links