Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel du Conseil Général de la Marne was oorspronkelijk het klooster van Sainte-Marie, opgericht in 1631 door Pierre Fourier voor de Congregatie van Onze-Lieve-Vrouw. Ontworpen door architect Pacquotte, werd het in de 18e eeuw vergroot door Robert de Cotte, die een kapel, gebouwen en een monumentaal portaal toevoegde. Na de Revolutie werd het klooster in beslag genomen, omgetoverd tot barakken, vervolgens tot een graanopslagplaats, alvorens een katoenfabriek (1806-1826) en tenslotte de Grand Séminaire in 1827 te worden.

In de 20e eeuw werd de site verlaten: twee vleugels werden vernietigd in 1903 en een poort werd verplaatst naar het Garinet Museum. Tussen 1942 en 1991 diende hij als politiebureau. Gerangschikt historisch monument in 1943 voor zijn gevels en daken, het werd gerehabiliteerd in 1995 door Jean-Denis Gouzien als gastheer van de Algemene Raad. Het gebouw, gemaakt van Champagne apparatuur (steen van krijt en baksteen), organiseert rond twee binnenplaatsen: een wegzijde Carnot straat, en een tuin-patio toegankelijk door drie bogen.

De geschiedenis van de plaats weerspiegelt de politieke en sociale omwentelingen van Frankrijk, die van een religieuze plaats naar een openbare instelling. De architectuur, gekenmerkt door klassieke (Robert de Cotte) en regionale invloeden (lokale materialen), getuigt van de stedelijke evolutie van Châlons-en-Champagne. Tegenwoordig symboliseert het zowel het historische erfgoed als het administratieve leven van het departement Marne.

Toekomst

Sinds 1995 kent hij zijn huidige opdracht aan de Algemene Raad na een rehabilitatiefase door architect Jean-Denis Gouzien.

Externe links