Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hotel Guimard, gelegen aan de Avenue Mozart 122 in Parijs, is een privé-hotel gebouwd door Hector Guimard, een belangrijke figuur van Art Nouveau in Frankrijk. Gesponsord door de architect zelf na zijn bruiloft in 1909 met Adeline Oppenheim, een rijke erfgename en schilder, heeft het project tot doel hun huis, de werkplaats van mevrouw Guimard en de architectenkantoren te huisvesten. De bouwvergunning werd gedeponeerd op 14 juni 1909, en het echtpaar woonde er van 1913 tot 1930. Het gebouw, ontworpen op een driehoekig en smal perceel, innoveert door zijn "vrije plan" binnen, bevrijd van traditionele dragende muren, en de lift serveren de vloeren in plaats van een trap.

In 1930 verlieten de Guimards het hotel, en Hector stelde zonder succes voor om het aan de staat te geven om er een museum van Art Nouveau van te maken. Na haar dood in 1942 probeerde Adeline Guimard dit project te realiseren, maar in het licht van de weigering van de overheid verspreidde ze het meubilair en de archieven. De kamers worden geschonken aan Franse (Lyon, Nancy, Parijs) en Amerikaanse musea, terwijl het gebouw, geregistreerd met historische monumenten in 1964 en gedeeltelijk geclassificeerd in 1997, is verdeeld in appartementen. De gevels, gedegradeerd door de tijd, zijn onderworpen aan gedeeltelijke restauraties in 2006, dan meer complete werken vanaf 2016.

Het interieur van het hotel, nu verspreid, was een succesvol voorbeeld van de Guimard stijl: lijsten, glas-in-lood, meubels en stoffen zijn ontworpen voor een totale harmonie, typisch voor Art Nouveau. De eerste verdieping vermijd eetkamer, de ovale ontvangstruimtes, en de derde verdieping workshop van Adeline Guimard illustreerde dit esthetische onderzoek. De lift, die nu weg is, en de afwezigheid van interieur lager muren toonde een zeldzame technische durf voor de tijd. Ondanks de transformaties blijft het hotel een symbool van de architectonische innovatie van Parijs in het begin van de twintigste eeuw.

Externe links