Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Hôtel Joubert-Bonnaire, 12 rue Chevreul in Angers, is een prive-hotel gebouwd tussen 1807 en 1811 voor Joseph-François Joubert, zeildoek fabrikant en burgemeester van Angers. Dit project, toevertrouwd aan architect Louis François, symboliseert Joubert's sociale succes, dicht bij lokale politieke macht. Het gebouw, dat 81.026 frank kost zonder materiaal, keurt een klassiek plan goed tussen binnenplaats en tuin, met gevels versierd met ionische kolommen en sculpturen van Pierre-Louis David, vader van de beroemde beeldhouwer David d'Angers.

Joseph-François Joubert, getrouwd met Françoise-Marie Bonnaire, erft de productie van zijn schoonvader en ontwikkelt een belangrijke textielactiviteit, met maximaal 6.000 mensen in de regio. In 1801 werd hij burgemeester en in 1807 werd hij afgevaardigde. Het hotel, voltooid in 1811, weerspiegelt zijn status: een rijk versierde salon, gesneden houtwerk en een pediment ondersteund door kolossale kolommen. De materialen, zoals het tuffeau en de interieur- en exterieurbeelden, ondertekenden David Père, onderstrepen de luxe van dit burgerlijke huis.

Het hotel werd in 1886 verkocht door hun vier kinderen en werd door zijn dochter Anne Catherine, echtgenote van Frederic Moreau, en vervolgens door hun dochter Anne Françoise, getrouwd met Raoul d'Estriché de Baracé. In de 19e eeuw en in de jaren dertig voegde Bougère Bank twee vleugels toe, waardoor de gemeenten werden omgevormd tot kantoren. Sinds 1975 is het gebouw eigendom van het stadhuis van Angers en huisvest gemeentelijke diensten. De gevels, daken, binnenplaats, tuin en poort werden genoemd als historische monumenten in 1978, waardoor dit getuigenis van de industriële en architectonische geschiedenis van Angelvin.

De architect Louis François, dit François père, bekend om zijn werk in de prefectuur en kathedraal van Angers, ontwerpt een sober maar elegant gebouw. Het centrale lichaam, met twee niveaus en vijf spanten, wordt omlijst door vleugels toegevoegd later. De originele commons, vernietigd rond 1880, maakte plaats voor functionele uitbreidingen voor de bank. Ondanks deze veranderingen behoudt de grote woonkamer zijn oorspronkelijke inrichting, die een zeldzaam voorbeeld van integriteit biedt tussen de oorspronkelijke plannen en hun realisatie. Het hotel illustreert dus de evolutie van privé-hotels van privé-residenties naar openbaar gebruik.

Externe links