Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Judic Hotel, gelegen aan de 12 rue du Cardinal-Mercier (voorheen Rue Nouvelle) in het 9e arrondissement van Parijs, is een privé-hotel gebouwd in 1883 voor actrice Anna Judic. Dit ambitieuze project, geleid door architecten Jacques Drevet en Georges Trugard, weerspiegelt Judic's succes na zijn rol in Mam'zelle Nitouche, met een monumentale gevel geïnspireerd door Blaisois kastelen en weelderige interieurs die Renaissance, Gotiek en Barok combineren. Het huis, verkocht in 1885 omwille van opvolging, wordt door journalist Émile Blavet beschreven als een nauwe samenwerking tussen de kunstenaar en zijn architecten, met opmerkelijke elementen zoals een gesneden houten trap, 16e eeuwse glas-in-lood ramen en een plafond geschilderd door Clairin die Judic in zijn rollen vertegenwoordigt.

Na de gedwongen verkoop in 1885 veranderde het hotel meerdere keren van hand. In 1892 werd het overgenomen door architect Émile Vabre, die het herschikte en er wereldevenementen organiseerde. Aan het begin van de 20e eeuw, herbergde het de Circle of Commerce, Letters, Arts and Sports, en werd vervolgens een lovenswaardige feestzaal onder de naam Maison des Arts. Zoeken in 1907 en 1909 onthulde illegale activiteiten (geldspelen, tentoonstellingen), voordat het hotel per ongeluk werd geassocieerd met Edward VII in de jaren 1930. Zijn geschiedenis gaat door met verschillende toepassingen, waaronder een periode van relatieve verlating tot zijn verlossing in de jaren zeventig.

In de jaren zeventig werd het hotel overgenomen door Otto-Klaus Preis, kunstverzamelaar en voormalig medewerker van Nina Ricci, die onder de charme van dit eclectische huis viel, symbool van de romantische architectuur van Nieuw Athene. Preis, gepassioneerd over de 16e-17e eeuw en het einde van de 19e eeuw, behoudt het hotel en zijn geschiedenis, waaronder het portret van Anna Judic geschilderd in fresco. Na zijn dood in 2003 werd zijn collectie op de veiling verkocht en het hotel werd gekocht door een antiekwinkel in Saint-Ouen. Ondanks het aanvankelijke gebrek aan bescherming werd het gebouw uiteindelijk in 1990 (gebouw) en 1995 (appartement) als historisch monument aangemerkt, terwijl het dode eind van de straat sinds 1977 beschermd is.

Het Judic Hotel onderscheidt zich door zijn asymmetrische gevel, verdeeld in twee delen: rechts een groot raam versierd met een glas-in-lood dat de ontmoeting van Antoine en Cleopatra vertegenwoordigt, en links een meer sober gedeelte. Het interieur behoudt uitzonderlijke elementen zoals de hal met de afmetingen van de kathedraal (9,20 m lang, 7,70 m hoog), een monumentale open haard en een gotisch plafond. De bovenste verdiepingen huisvesten Judic's prive-appartementen, met een stand met uitzicht op de lobby, een grote binnenplaats-side slaapkamer, en ruimtes gewijd aan zijn kledingkast. De mix van stijlen Renaissance, neo-gotische, barokke .

De bescherming van het monument werd uitgesteld: het gebouw werd geregistreerd in 1990, en het appartement werd geclassificeerd in 1995. Deze officiële erkenning behoudt een plaats vol geschiedenis, gekoppeld aan zowel de wereld van entertainment (Anna Judic), romantische architectuur (Drevet, Trugard) en Parijse artistieke kringen. Vandaag de dag blijft het Judic Hotel een zeldzaam voorbeeld van een privéhotel dat is ontsnapt aan veranderingen in onroerend goed, waardoor de 19e-eeuwse Parijse waanzin sfeer intact blijft.

Externe links