Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hôtel Saint-Côme, gelegen op 32 Grand'rue Jean-Moulin in Montpellier, werd gebouwd tussen 1747 en 1757 dankzij de erfenis van 100.000 pond chirurg François de Lapeyronie, de eerste chirurg van Lodewijk XV. Hij wilde een amfitheater creëren geïnspireerd door de Collège Saint-Côme in Parijs, bedoeld voor medische demonstraties en bijeenkomsten van de meesters in de chirurgie. De architect Jean-Antoine Giral ontwierp een driedelig ensemble: een gebouw op straat met dorische poort, een rotonda met een koepel, en een vestibule verbindingsruimten.

In 1794 werd het gebouw samengevoegd met de medische school van de gezondheidsschool Montpellier. In 1801 werd de beurs en het handelsgerecht van de stad gehost. In 1920 werd het de zetel van de Montpellier Kamer van Koophandel en Industrie, toen van de Hérault Kamer van Koophandel en Industrie vanaf 2017. In 1945 werd een historisch monument opgericht, het illustreert het wetenschappelijk en architectonisch erfgoed van de 18e eeuwse Montpellieran.

Hoogtepunten zijn de inaugurele chirurgische les van 25 april 1757, die de voltooiing van het Lapeyronie project symboliseert. De afschaffing van de chirurgische school in 1752 en de verkoop van het gebouw ten behoeve van de natie in 1752 markeerde ook haar geschiedenis. Het amfitheater, nu uitgestorven in zijn oorspronkelijke functie, getuigt van de evolutie van stedelijk gebruik, van medische wetenschap tot economisch bestuur.

Architectureel onderscheidt het hotel zich door zijn dorische kolom portico, zijn voorlichaam op een balkon op de eerste verdieping, en zijn koepel rotonda, later verdeeld in twee niveaus. Lapeyronie's fondsen maakten een ambitieuze prestatie mogelijk, waarbij onderwijsdoel en prestige werden gecombineerd. De gevel op de Grote Rue, met zijn gebogen ramen tussen twee pilasters, weerspiegelt de klassieke 18e eeuwse stijl, terwijl de trap in loggia (nu aangepast) oorspronkelijk de twee bouwlichamen verbond.

Het Hôtel Saint-Côme belichaamt sinds de bouw de overgang tussen de Verlichting en de Revolutie, waar geneeskunde en handel elkaar kruisen. Zijn classificatie in 1945 onderstreept zijn erfgoedwaarde, terwijl zijn huidige bezetting door het ICC Herault zich blijft verankeren in het lokale economische leven. De bronnen, waaronder de archieven van de Merimée-basis en het werk van het ICC (2006), documenteren dit tweeledige doel, wetenschappelijk en administratief.

Externe links