Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis op 104 Grand-Rue in Haguenau is een emblematisch gebouw van het Elzas-erfgoed, gebouwd in het 3e kwart van de 16e eeuw. Het is gelegen in het centrum van Haguenau, in het departement Bas-Rhin, en werd genoemd als historische monumenten in 1930. De architectuur weerspiegelt de invloeden van de Renaissance, met elementen die kenmerkend zijn voor de burgerlijke huizen van die tijd, zoals een oriel (logette encorbellement) en een rijk versierde gevel.

Oorspronkelijk bekend als de "Zum Lindwurm" (bij de draak), werd het huis omgedoopt tot het Zuckmantel House, onder de naam van de eigenaar, die de lodge bouwde in 1565. Tussen de 17e en 19e eeuw bevond zich een bakkerij, zoals blijkt uit de sporen van bakker G. Hohn, die daar in 1675 zijn initialen en embleem plaatste. Het huis werd meerdere malen aangepast, met name in 1907, toen het onderste deel van het gangpad van de lodge werd verwijderd en de console verhoogd. Na de bombardementen op de Tweede Wereldoorlog werd het hersteld om zijn historische karakter te behouden.

De beschermde elementen omvatten de gevel met zijn oriel en dak, ingeschreven bij decreet van 5 april 1930. Het huis illustreert de architectonische en ambachtelijke evolutie van Haguenau, een stad gekenmerkt door zijn middeleeuwse verleden en zijn economische rol in de Elzas. Vandaag de dag blijft het een getuigenis van half beschaafde huizen en commerciële activiteiten die de Grand-Rue, de belangrijkste slagader van de stad sinds de Middeleeuwen animatie.

Externe links