Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Théatins, bekend als het Sainte-Anne-la-Royale klooster, was de enige vestiging van deze orde in Frankrijk. Opgericht in de 17e eeuw dankzij kardinaal Mazarin, die in 1642 een quai Malaquais huis (huidige Quai Voltaire) kocht, werd het officieel goedgekeurd in 1648. Lodewijk XIV zelf zegende de kapel door een kruis op zijn portaal te plaatsen. Mazarin liet 300.000 pond na om een grotere kerk te bouwen, maar het ambitieuze project van de architect Guarino Guarini, gekenmerkt door een gedurfde koepel en golvende gevel, werd in 1666 verlaten vanwege gebrek aan fondsen en conflicten.

De kerk werd uiteindelijk voltooid in 1720 door Nicolas Liévain, na een heroriëntatie van het plan en een vermindering van de oorspronkelijke ambities. De Theatins bouwden ook overdekte passages onder report gebouwen, waarvan de gevels werden ontworpen door Pierre Desmaisons (1746 voor de Quai Voltaire, 1754 voor de rue de Lille). Deze toegangen maskeerden privé-woningen terwijl ze religieuze portalen nabootsten. Het klooster, dat werd afgeschaft in 1790, werd een nationaal eigendom en werd gesloopt in 1822, waardoor ruimte voor moderne gebouwen.

Vandaag de dag zijn er nog twee belangrijke overblijfselen: de monumentale poort van 26 rue de Lille, ingeschreven in de historische monumenten in 1928, en een deel van de oostelijke gevel van de kerk, zichtbaar op de binnenplaats van 13 Quai Voltaire. Deze elementen getuigen van de religieuze architectuur van de achttiende eeuw en de vindingrijkheid van de Theatijnen om hun klooster te integreren in de Parijse stedelijke structuur. De 30 rue de Lille, een huurgebouw gebouwd door de bestelling, is ook beschermd.

Externe links