Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Huis van de Wethouders van Billom dans le Puy-de-Dôme

Patrimoine classé
Maison classée MH

Huis van de Wethouders van Billom

    Rue Pertuybout
    63160 Billom
Particuliere eigendom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Maison des Échevins de Billom
Crédit photo : MOSSOT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1470
Eerste bouw
XVIIe siècle
Belangrijke wijzigingen
1905
Gestopt museumproject
10 septembre 1919
Historische monument classificatie
1920-1923
Eerste restauraties
XXe siècle (2e moitié)
Moderne renovaties
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Maison des Echevins: Beschikking van 10 september 1919

Kerncijfers

Consuls de Billom - Jaarlijks gekozen lokale leiders Hypothetische eigenaren van het huis.
Évêque de Clermont - Heer van Billom Hij gaf het handvest aan de consuls.

Oorsprong en geschiedenis

Het Huis van de Wijzen van Billom, gelegen aan de Pertuyboutstraat, is een emblematisch gebouw van de 15e en 16e eeuw, hoewel het nooit was beschermd door wethouders. In Billom werd de lokale macht uitgeoefend door consuls die jaarlijks werden gekozen, volgens een handvest dat werd toegekend door de bisschop van Clermont, heer van de stad. Dit huis, gebouwd rond 1470, zou van een van deze consuls kunnen zijn, hoewel deze hypothese onzeker blijft. Het illustreert de politieke en sociale organisatie van de stad aan het einde van de Middeleeuwen, gekenmerkt door relatieve autonomie onder het episcopale gezag.

De bouw werd uitgevoerd in verschillende fasen, met een eerste schijf rond 1470, gevolgd door latere renovaties en uitbreidingen, met name in de zeventiende eeuw. Het gebouw onderscheidt zich door de Darkose stenen traptoren, de dorpelramen en een gesloten binnenplaats, typisch voor de civiele architectuur van de periode. Ondanks transformaties in de 20e eeuw, behoudt het originele elementen zoals een poort op de straat, een put, en een schoorsteen op de eerste verdieping.

In 1919 werd het huis gerestaureerd tussen 1920 en 1923, toen in de tweede helft van de 20e eeuw. In 1905 werd een project overwogen om een museum van de stad te verwerven, zonder verdere actie. Tegenwoordig getuigt het van Billoms stadsgeschiedenis en zijn bewaard gebleven middeleeuwse erfgoed.

De gebruikte materialen, zoals naden en snijstenen, weerspiegelen de lokale bronnen en bouwtechnieken van die tijd. De openingen op de begane grond, getransformeerd door de eeuwen heen, onthullen de aanpassing van het gebouw aan de veranderende behoeften van de bewoners. Zijn ranking in 1919 onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor de architectuur als voor zijn rol in de consulaire geschiedenis van de stad.

De aanname van zijn lidmaatschap in een consul, hoewel onbevestigd, versterkt zijn historische interesse. Het huis, georganiseerd rond een binnenplaats, combineert woonruimtes en bijgebouwen, illustreert de levensstijl van de stedelijke elites van de Renaissance. De restauratie heeft bijgedragen tot het behoud van belangrijke elementen, zoals stofvensters en originele coatings, terwijl het gebouw is aangepast aan de hedendaagse normen.

Externe links